Αλήθειες

Επτακόσιοι οδηγοί αστικών λεωφορείων, από τους 2700 συνολικά, δήλωναν ασθένεια, αλλά την ίδια στιγμή αρκετοί απ’ αυτούς εργάζονταν σε εταιρίες τουριστικών μεταφορών εισπράττοντας βεβαίως και τον μισθό τους απ’ το δημόσιο.
Ως αποτέλεσμα, μόνο το 2024, χάθηκαν περίπου 500.000 δρομολόγια αστικών συγκοινωνιών λόγω έλλειψης οδηγών.
Η είδηση καθ’ αυτή είναι εντυπωσιακή.
Και θυμίζει μια άλλη, αυτή με τους «τυφλούς» της Ζακύνθου που τσέπωναν τα επιδόματα για πολλά χρόνια, αν και μόνο ελάχιστοι τα δικαιούνταν. Και οι υπόλοιποι εργάζονταν κανονικά ακόμα και ως ταξιτζήδες ή ποδοσφαιριστές.

Δεκαέξι ολόκληρα χρόνια μετα τα πρώτα μνημόνια, και με 10 χρόνια μιας επώδυνης κρίσης που βύθισε τη χώρα στη δυστυχία και την ανυποληψία, θα ήλπιζε κανείς ότι βγήκαν τουλάχιστον κάποια συμπεράσματα ως προς τις αιτίες της πτώχευσης. 

Και ότι τέτοια φαινόμενα θα είχαν εκλείψει γιατί θα γινόμασταν ωριμότεροι. Αλλά όπως έδειξε και η ιστορία του ΟΠΕΚΕΠΕ, παρα την όποια πρόοδο που έχει γίνει, έχουμε δρόμο ακόμα μπροστά να διανύσουμε.

Γιατί το πρόβλημά μας δεν είναι μόνο πολιτικό ή οικονομικό. Αλλά πρωτίστως και κυρίως πολιτισμικό. Και ως τέτοιο είναι δυο φορές πιο δύσκολο να επιλυθεί...

Χάρη και στην αμεριμνησία και ανευθυνότητα των κυβερνήσεων, ζούσαμε για χρόνια μέσα σε μια κατάσταση αφασίας και εικονικής πραγματικότητας. Με διακοποδάνεια, χλιδάτα σαββατοκύριακα στη Μύκονο και ατέλειωτα πανέρια στα μπουζούκια. Πράγματα που για τον μέσο ευρωπαίο που ζούσε μετρημένα, ήταν άπιαστο όνειρο.

Και με 45αρηδες και 50αρηδες συνταξιούχους στον ΟΤΕ, τη ΔΕΗ, τις τράπεζες.

Όλα αυτά με δανεικά φυσικά από κάποιους που θεωρούσαμε κορόιδα.

Κλέβαμε στην ουσία τους εαυτούς μας, νομίζοντας όμως ότι κλέβουμε τους άλλους.

Κι όταν ήρθε η στιγμή που αυτοί οι άλλοι κάτι ψυλλιάστηκαν και σταμάτησαν να μας δανείζουν γιατί τα χρέη είχαν φτάσει στο θεό, χάσαμε τον κόσμο κάτω από τα πόδια μας. Και αντί να κάνουμε την αυτοκριτική μας και να σηκώσουμε τα μανίκια, μάς έφταιγαν πότε η Μέρκελ, πότε ο Σόιμπλε, πότε γενικώς οι κακοί ξένοι που μας ζήλευαν τάχα για τον ήλιο, τη θάλασσα και το τσίπουρο. 

Λες και είχαν τίποτα προσωπικά μαζί μας. Ή λες και ζήλευαν και τους Ιρλανδούς, τους Πορτογάλους, τους Κύπριους που μπήκαν κι αυτοί μαζί μας τότε στα βάσανα των μνημονίων αν και αυτοί για διαφορετικούς  λόγους.

Οι άλλοι πάντως φρόντισαν και έβαλαν μυαλό. Εμείς παλεύουμε ακόμα με τους δαίμονές μας. 

«Ο Έλληνας έχει γονιδιακή σχέση με την απάτη και τη διαφθορά», είπε κάποτε ο πρώην εθνικός συντονιστής για την καταπολέμηση της διαφθοράς, Ιωάννης Τέντες. Και έπεσαν τότε πολλοί να τον φάνε. Ενώ ο άνθρωπος είπε απλά την αλήθεια.   

Κυριάκος Μπερμπερίδης