Μαχόμενη Δημοκρατία: Φάρμακο στην αρρώστια της τρομοκρατίας

Η Μεγάλη Έκπληξη που δοκιμάσαμε πριν από κάποιες δεκαετίες, ήταν μόλις αποκαλύφθηκαν τα πραγματικά πρόσωπα των μελών της 17Ν.

Διότι, σε αντίθεση με τις μυθικές διαστάσεις που είχαν προσλάβει όσο δρούσαν στο σκοτάδι, όταν βγήκαν στο φως, κάηκαν! Διότι, στην πλειονότητά τους, αποδείχτηκαν απλοί μικροαστοί. 

Και μάλιστα, με τον χολερικό βαλκανικό εθνικισμό τους, τους επαρχιώτικους καθωσπρεπισμούς τους, τις δεισιδαιμονίες τους αλλά και τα εξοχικά τους, τις «πεθερές» τους, τους «συμπεθέρους» τους, τους «κουμπάρους» τους και τα «σόγια» τους. 

Ούτε καν «για τα μάτια» λίγο αντικομφορμισμό. Ακόμη και οι αυτοαναφορές του Χ. Ξηρού στα «αρχ@@@@» του, σε λούμπεν καφενειακή και παλιακή «αντρίλα» παρέπεμπαν. 

Πόσο μάλλον η φαντασίωση του Κουφοντίνα ότι είναι Κολοκοτρώνης που τον υμνεί ο Παλαμάς, η οποία εκφερόταν με έναν λόγο θεολόγου γυμνασιάρχη παλιών εποχών.

Η διαπίστωση όμως του βαλκανικού μικροαστισμού των μελών της 17Ν, ανέτρεπε όλες τις κρατούσες μυθολογίες. Από τη μυθολογία του «προοδευτισμού», μέχρι τη μυθοπλασία ότι η τρομοκρατία είναι έργο κοινωνικών αγωνιστών. 

Άλλωστε, ποια «κοινωνική αιτία» οδήγησε στον φόνο του νεαρού...

Αυτοί νομίζουν ότι κέρδισαν

Μήπως ο Γράμμος ανακαταλήφθηκε από τους κατασκηνωτές της ΚΝΕ; 

Μήπως ήταν ένας ακόμη θρίαμβος του αναγεννημένου ΔΣΕ, καθώς οι απάτητες βουνοκορφές δονούνταν από το σύνθημα «Νέο αντάρτικο και πάλι»; 

Μην ανησυχείτε. Ο καθένας στην κοσμάρα του.
Βλέποντας τις σχετικές φωτογραφίες νόμισα πως γυριζόταν κάποια κινηματογραφική ταινία με θέμα τον εμφύλιο πόλεμο. Οι σκηνές με τις κόκκινες σημαίες να ανεμίζουν παρέπεμπαν σε Θόδωρο Αγγελόπουλο με τον σταματημένο χρόνο του, ενώ τα πλήθη που ανέβαιναν στις τιμημένες βουνοκορφές μου φάνηκε πως ήταν κομπάρσοι. Μάλιστα, η φωτογραφία με τους νέους αντάρτες να έχουν καταλάβει έναν βράχο, μπορεί να στεκόταν και σε μια ταινία του Παντελή Βούλγαρη. «Ψυχή βαθιά», αφού άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου...

Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και η στάση τους απέναντι στην τρομοκρατία

Όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται. Το έγκλημα στη Θεσσαλονίκη δεν είναι απλά άλλη μια τρομοκρατική ενέργεια. Είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής και ηθικής νομιμοποίησης της τρομοκρατίας που διαρκεί δεκαετίες. 

Αυτοί που παριστάνουν σήμερα τις αθώες περιστερές, θα προτιμούσαν στην πραγματικότητα να περιοριστούμε στις καταδικαστικές ανακοινώσεις τους και να μην αναδείξουμε τη διαχρονικά αμφίσημη στάση τους απέναντι στην τρομοκρατία.
Δεν τους ενδιαφέρει, ούτε τους φοβίζει αυτό καθαυτό το αποκρουστικό φαινόμενο της τρομοκρατίας. 

Αυτό που τους φοβίζει είναι να μην θυμίζουμε στον λαό την ηθική νομιμοποίηση που οι ίδιοι παρείχαν. Και καταφεύγουν, όπως πάντα, στην καλύτερη άμυνα που είναι η επίθεση.
Ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ έφθασε στο σημείο να καταγγείλει τη Νέα Δημοκρατία για «εργαλειοποίηση μιας ανθρώπινης τραγωδίας»! Δηλαδή η δολοφονία μιας αθώας γυναίκας είναι απλά μια «ανθρώπινη τραγωδία». Με λίγα λόγια, πριν προλάβουμε να πανηγυρίσουμε για την ομόθυμη καταδίκη, άρχισαν τα γνωστά περί διχασμού και «εμφυλιοπολεμικού κλίματος» - στα οποία προσχώρησε και το ΠΑΣΟΚ δια του εκπροσώπου του κ. Τσουκαλά, ο οποίος έφτασε στο σημείο, ενώ θρηνούμε νεκρή, να μιλήσει για «τεχνητές πολώσεις»!
Όλα αυτά επειδή το μόνο που τους νοιάζει είναι μήπως… επωφεληθεί εκλογικά η Νέα Δημοκρατία! Προφανώς, εξ ιδίων κρίνουν τα αλλότρια! Όπως τότε, λίγο πριν από τις εκλογές του 2019 που κράτησαν μια βδομάδα ανοιχτή τη Βουλή, για να ψηφίσουν τον Ποινικό Κώδικα με ελαφρύνσεις ποινών!

Μήπως αυτοβομβαρδιστήκαμε;...