Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2009

Όλη η αλήθεια για τη βενζίνη

Του Χάρη Φλουδόπουλου

Κοντεύει να τελειώσει ο Φεβρουάριος και όμως στη λιανική τιμή της βενζίνης δεν έχει ακόμη φανεί η μείωση της διεθνούς τιμής που ξεκίνησε από τις αρχές του μήνα. Έτσι, ενώ από τα 447,25 δολάρια τον τόνο η διεθνής τιμή της βενζίνης έχει πέσει στα 376,25 δολάρια, το ίδιο ακριβώς διάστημα η μέση λιανική τιμή από τα 0,869 λεπτά το λίτρο αυξήθηκε στα 0,895 λεπτά το λίτρο.
Πρόκειται ίσως για το πλέον προφανές παράδειγμα των στρεβλώσεων της αγοράς καθώς για διάστημα περίπου 20 ημερών, οι διεθνείς τιμές των προϊόντων σημειώνουν συνεχή πτώση και με την ισοτιμία €/$ να τυγχάνει να είναι ακριβώς στα ίδια επίπεδα με τις αρχές του μήνα (1,28).
Δεν έχει νόημα να γίνουν αναγωγές σε ποσοστά της μείωσης που δεν πέρασε στον καταναλωτή ή να αναζητηθεί η χρονική υστέρηση που πάντα υπάρχει όταν η τιμή αποκλιμακώνεται. Εκείνο που φαίνεται για πολλοστή φορά είναι ότι πολύ απλά η συγκεκριμένη αγορά έχει τους δικούς της «κανόνες λειτουργίας».

Η Τιμή
Πως όμως διαμορφώνεται η τιμή της βενζίνης μέχρι να φτάσει στον καταναλωτή.
Τα διυλιστήρια αγοράζουν βάσει των συμφωνιών που κλείνουν (μακροπρόθεσμα συμβόλαια και αγορές) από τους προμηθευτές τους.
Αυτή η πρώτη ύλη διυλίζεται και τιμολογείται με μια συγκεκριμένη εξίσωση που περιλαμβάνει τις τιμές Platts των προηγούμενων τεσσάρων ημερών και την ισοτιμία ευρώ/δολαρίου.
Έτσι για παράδειγμα με την τιμή Platts στα 402 δολάρια τον τόνο και την ισοτιμία ευρώ δολαρίου στο 1,31, η τιμή διυλιστηρίου που προέκυψε ήταν 25 λεπτά το λίτρο (τιμή στα τέλη Ιανουαρίου).
Για να φτάσει στον καταναλωτή η βενζίνη προστίθενται οι διάφοροι φόροι –στην προκειμένη περίπτωση 50 λεπτά το λίτρο– και στη συνέχεια τα περιθώρια εταιρειών εμπορίας και πρατηριούχων (περίπου 10 λεπτά το λίτρο) για να καταλήξουμε στα 85 λεπτά της λιανικής τιμής.Θα πρέπει να σημειωθεί ότι από τους πέντε φόρους και εισφορές που επιβαρύνουν την τιμή της βενζίνης, οι δύο είναι σταθεροί κατ’ όγκο (ΕΦΚ και εισφορά ΡΑΕ), με αποτέλεσμα όσο μειώνεται η τιμή του προϊόντος τόσο μεγαλύτερο να είναι το ποσοστό του φόρου.
Για να γίνει καλύτερα αντιληπτή η διαδικασία αρκεί να αναφερθεί ότι όταν η λιανική τιμή ήταν στο 1,27 ευρώ (Ιούλιος) οι φόροι και ο ΦΠΑ ήταν 0,57 λεπτά το λίτρο και αντιπροσώπευαν το 45% της λιανικής τιμής.
Όταν όμως η τιμή έπεσε στα 85 λεπτά ο φόρος των 50 λεπτών αντιπροσωπεύει σχεδόν το 60% της λιανικής τιμής. Παρά το γεγονός όμως ότι οι φόροι αντιπροσωπεύουν τόσο μεγάλο ποσοστό, σύμφωνα με το τελευταίο δελτίο της Ευρ. Επιτροπής, η Ελλάδα είναι η έκτη πιο ακριβή χώρα στην προ φόρων τιμή της βενζίνης ανάμεσα στα 27 κράτη-μέλη. Μόνο η Μάλτα, η Δανία, το Λουξεμβούργο, η Κύπρος και η Ισπανία έχουν ακριβότερη προ φόρων βενζίνη.

Τα προβλήματα
Μπορεί παραπάνω να έγινε η περιγραφή της διαμόρφωσης της τιμής, ωστόσο το βασικό ερώτημα, που αφορά τη λειτουργία της αγοράς και τις στρεβλώσεις παραμένει.
Που λοιπόν υπάρχει πρόβλημα ανταγωνισμού και ομαλής λειτουργίας της αγοράς;
Στη διύλιση στη χώρα μας υπάρχουν δύο εταιρείες, όταν σε Αυστρία, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Τσεχία και Ουγγαρία λειτουργεί μόνο μια εταιρεία διύλισης.
Στη χονδρική αγορά η λειτουργία του ανταγωνισμού μπορεί εύκολα να γίνει αντιληπτή με βάση τα μερίδια των μεγαλύτερων παικτών.
Στην Ελλάδα το μερίδιο των τριών πρώτων δεν ξεπερνά το 50% όταν στη Γερμανία είναι 71%, την Πορτογαλία 70%, την Ιρλανδία 67% και την Αυστρία 66%.
Στη λιανική αγορά τέλος ο αριθμός των αυτοκινήτων που αντιστοιχεί ανά πρατήριο (δηλαδή ένα στοιχείο που δείχνει περίπου από πόσους πελάτες ένα πρατήριο θα προσπαθήσει να αποσβέσει τα λειτουργικά του και να αποκομίσει ένα εύλογο κέρδος) έχει ως εξής:
Στην Ελλάδα για κάθε πρατήριο αντιστοιχούν 481 αυτοκίνητα, στη Γερμανία ο αντίστοιχος αριθμός είναι 2994, στην Πορτογαλία 2264, στην Αυστρία 1461 και στην Ιρλανδία 1063.
Όσο για τα κανονιστικά προβλήματα της αγοράς αυτά έχουν κατ’ επανάληψη διαπιστωθεί κάτι που έγινε και με το πρόσφατο πόρισμα της Επιτροπής Ανταγωνισμού, το οποίο διατύπωσε σειρά προτάσεων.
Οι πιο ουσιαστικές από αυτές (πληροφοριακό σύστημα/ταμειακές μηχανές στα πρατήρια, απελευθέρωση του επαγγέλματος των βυτιοφορέων, πρατήρια σε υπεραγορές, αναθεώρηση των συμβάσεων στις εθνικές οδούς, διευκόλυνση των εισαγωγών ) παραμένουν ακόμη ζητούμενο...




emprosdrama.blogspot.com από capital
xaris.floudopoulos@capital.gr

Ο ρόλος των Επιμελητηρίων !

Ο ρόλος των επιμελητηρίων λαμβάνει κρίσιμη σημασία, καθώς καλούνται πλέον να λειτουργήσουν σαν ένα είδος άτυπου επιχειρηματικού συμβούλου των επιχειρήσεων-μελών τους.
Παράλληλα, τους δίνεται η ευκαιρία ενδυνάμωσης του ρόλου τους ως αξιόπιστου φορέα ενημέρωσης, ο οποίος θα τονίζει τις ευκαιρίες, θα προειδοποιεί για πιθανές παγίδες και κινδύνους και θα δίνει έμφαση στις ιδιαίτερες ανάγκες του κλάδου.
Τέλος, μπορούν να πείσουν την ελληνική κοινωνία για την αξία της επιχειρηματικότητας και τη σημασία της στην ανάπτυξη της οικονομίας.
Επίσης, θετική είναι η εικόνα που κυριαρχεί στις ΜμΕ για την ανταγωνιστικότητα, η οποία δεν εξασφαλίζει απλώς την επιβίωση της επιχείρησης αλλά αποτελεί τη λέξη-κλειδί για την περαιτέρω ανάπτυξη και ισχυροποίηση της θέσης της στην αγορά.
Δύο ακόμα έννοιες ενισχυτικές της ανταγωνιστικότητας είναι η καινοτομία και η εξωστρέφεια. Η μεν καινοτομία συμβάλλει στη διαφοροποίηση της επιχείρησης και εξασφαλίζει υψηλή ζήτηση για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες της. Η δε εξωστρέφεια επιτρέπει το άνοιγμα σε νέες αγορές, τη διεύρυνση του πελατολογίου και την αύξηση των πωλήσεων.

Δοκιμάζονται οι αντοχές της Ένωσης

O πρωθυπουργός θα έχει κατ' ιδίαν συναντήσεις με τους προέδρους της Κομισιόν και του Eurogroup σχετικά με την ελληνική οικονομία

Επιτακτικότερη όσο ποτέ είναι η δημιουργία κοινού μετώπου από τους "27" απέναντι στην οικονομική κρίση, ούτως ώστε μέχρι το καλοκαίρι η Ευρώπη να έχει κατορθώσει να ορθώσει ενιαία φωνή απέναντι στην παγκόσμια οικονομική αναταραχή.
Για το λόγο αυτό η αυριανή (Κυριακή) άτυπη Σύνοδος Κορυφής της Ένωσης – η πρώτη από τις συνολικά τέσσερις που έχουν προγραμματιστεί μέχρι το καλοκαίρι – θεωρείται από πολλούς ως η αποφασιστικότερη, αφού εάν οι ευρωπαίοι ηγέτες δείξουν από την αρχή ότι δεν είναι αποφασισμένοι να συνεργαστούν, τότε οι επόμενες σύνοδοι ίσως αποδειχθούν δραματικές.
Ακόμα και η Γερμανία, η οποία μέχρι πρότεινος επέμενε ότι κάθε χώρα θα πρέπει να "παλέψει" μόνη της, εκτιμά πλέον πως δεν υπάρχει άλλη επιλογή παρά τη κοινή αντιμετώπιση των προβλημάτων.
Ωστόσο, οι διαφωνίες σχετικά με το πώς θα επιμεριστεί το τεράστιο κόστος που απαιτεί μια τέτοια επιλογή εξακολουθούν να είναι εντονότατες και αναμένεται να δοκιμάσουν τις πολιτικές αντοχές της Ένωσης.
Αντικείμενο της Συνόδου θα είναι μεταξύ άλλων ο συντονισμός των εθνικών σχεδίων ανάκαμψης της οικονομίας, η ενίσχυση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, τα μέτρα στήριξης του τραπεζικού τομέα, αλλά και τα ζητήματα τόνωση της απασχόλησης και περιορισμού της ανεργίας.
Εννέα χώρες της κεντρικής και ανατολής Ευρώπης (Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Λιθουανία, Λετονία, Εσθονία, Ρουμανία και Βουλγαρία) πρόκειται να καταθέσουν κοινή πρόταση με στόχο να αποτρέψουν τις αναπτυγμένες χώρες να λάβουν μέτρα για την προστασία μόνο των δικών τους οικονομιών.

Η ελληνική οικονομία
Κρίσιμες συναντήσεις για την ελληνική οικονομία θα έχει έλληνας πρωθυπουργός με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και τον πρόεδρο του Eurogroup Zαν Κλοντ Γκιούνκερ.
Βασικός στόχος είναι η πιο επιεικής μεταχείριση της ελληνικής κυβέρνησης από την Ευρωπαική Ένωση στις συστάσεις της για τη μείωση του ελλείμματος.
Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Καραμανλής θα προβάλει το πρόγραμμα σταθεροποίησης και ανάπτυξης, θα επαναλάβει την απόφαση για μείωση του ελλείμματος, για ρυθμούς ανάπτυξης 1% και για διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία.
Ωστόσο, οι προβλέψεις της Κομισιόν για την Ελλάδα παραμένουν δυσοίωνες, καθώς η ανάπτυξη υπολογίζεται ότι θα αγγίξει μόλις το 0,2% και η ανεργία θα ανέλθει στο 9%.



emprosdrama.blogspot.com από ΣΚΑΊ gr

Μοναδικός στόχος η υπονόμευση της δανειοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας !

Στις σημερινές δηλώσεις του ο εκπρόσωπος τύπου του Πασόκ έδωσε ρεσιτάλ προφητικών «ικανοτήτων», λασπολογίας και πρωτοφανούς κινδυνολογίας. Τελευταία οι πρωτοκλασάτοι της «δημοκρατικής παράταξης» ανταγωνίζονται ποιος θα προβοκάρει και θα διασύρει τη χώρα περισσότερο, στο εξωτερικό!
Από κοντά σιγοντάρουν και συντονίζουν τα κανάλια και το παρακράτος των μεγάλων και κρατικοδίαιτων αφεντικών τους. Όταν με τόση ευκολία, υποτάσσουν τον θεσμικό τους ρόλο στα μικροπολιτικά συμφέροντά τους, σημαίνει ότι είναι πράγματι επικίνδυνοι και μοναδικός του στόχος είναι η στοχοποίηση της χώρας από ΜΜΕ, τραπεζικά ιδρύματα και υπηρεσίες άλλων χωρών.
Όταν με επιπολαιότητα «διαπιστώνεις» και υποτίθεται «αποκαλύπτεις» ότι υπάρχει «δυσκολία της Ελλάδας να δανειστεί» σημαίνει ότι συνειδητά το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης υποβοηθά ιδρύματα και τράπεζες του εξωτερικού που απαιτούν δυσβάστακτους όρους στα δάνεια και βλάπτουν τα οικονομικά συμφέροντα της χώρας, για να κερδίσουν περισσότερα!
Τι πράγματι εξυπηρετεί το σαμποτάρισμα της δανειοληπτικής ικανότητας της χώρας;
Οι περίεργοι οίκοι, που δεν ξέρουν που χρωστούν και έχουν αποτύχει παταγωδώς στις προβλέψεις τους, τις δηλώσεις του επίσημου Πασόκ θα συμπεριλάβουν στις αρνητικές για τη χώρα εκτιμήσεις και υποτιμήσεις τους!
Αν πρόκειται για συνειδητή «συνεργασία» τότε μιλάμε για πολιτικό ξεπεσμό και αδίστακτη εξουσιομανία!
Αν πάλι είναι επιπολαιότητα που ταυτίζει τα κομματικά συμφέροντα με σχέδια υπονόμευσης της ελληνικής οικονομίας, ώστε να αποτύχει η κυβέρνηση τότε οι κύκλοι του Γιώργου είναι ακόμα πιο επικίνδυνοι.
Τόση επιπολαιότητα στην υπονόμευση της εθνικής οικονομίας και μάλιστα τυλιγμένη με θρασύτατη σοβαροφάνεια αυξάνει τους φόβους που έχουμε για την έλλειψη στόχων και προτάσεων από πλευράς ηγεσίας του Πασόκ.
Επαυξάνει τις αμφιβολίες μας για τους αόριστους «εθνικούς στόχους» και τις ανεύθυνες παροχές που «προσφέρονται» απλόχερα και προς κάθε κατεύθυνση, όποτε βρεθεί μπροστά σε μικρόφωνο ο πρόεδρος Γιώργος!
Επίσημα η Ελλάδα ούτε είχε ποτέ, ούτε έχει την παραμικρή δυσκολία να καλύψει ως χώρα τις δανειακές της ανάγκες. Η δανειοληπτική ικανότητα της χώρας μας δεν αμφισβητείται από κανένα. Όλα τα πρόσφατα δάνεια – αντίθετα με ό, τι συνέβη σε πολλές χώρες της Ευρώπης – υπερκαλύφθηκαν.


emprosdrama.blogspot.com από exastal

Επιστρέφονται 567εκ. ευρώ στους Καπνοπαραγωγούς, για την περίοδο 2000-2002

Σε συγκεκριμένα αποτελέσματα, με συγκεκριμένες διαδικασίες και χρονοδιαγράμματα κατέληξε η μεγάλη σύσκεψη για την καταβολή του συνόλου των ενισχύσεων στους δικαιούχους καπνοπαραγωγούς της χώρας, ύψους 567 εκατ. ευρώ.

Οι ενισχύσεις, όπως διευκρίνισε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Σωτήρης Χατζηγάκης, θα επιστραφούν αθροιστικά σε όλους τους καπνοπαραγωγούς, οι οποίοι κατά την τριετή περίοδο αναφοράς (2000-2001-2002) έπαιρναν άμεσες ενισχύσεις για τον καπνό και ενεργοποίησαν για πρώτη φορά τα δικαιώματα αυτά κατά το έτος 2006

http://hmerisiagr.blogspot.com/

Θα είναι βαριά...η ροπαλιά !



Είθισται οι μεγάλες πολιτικές αποφάσεις που απαιτούν χρόνο και συγκρούσεις με ομάδες συμφερόντων και συντεχνιακές «στρούγκες» να λαμβάνονται στις αρχές μιας τετραετούς διακυβέρνησης.
Αν και αυτές αποτελούν μονόδρομο , οι οριακές κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες καθιστούν την λήψη τέτοιων αποφάσεων αδύνατες.Σήμερα όμως η πρωτοφανής οικονομική κρίση έχει εξαντλήσει κάθε περιθώριο ανοχής.
Η εξυγίανση π.χ του γραφειοκρατικού τέρατος και του κράτους «εκτροφείου ρουσφετιών και διαφθοράς», του οποίου πολλές φορές οι ίδιοι οι υπουργοί προβάλουν προσκομματικά αλληθωρίσματα για τους ευνόητους λόγους, απαιτεί διακομματική συναίνεση .
Εάν αυτή για τον οποιοδήποτε-«εντός, εκτός και επί ταυτά»- λόγο δεν καταστεί δυνατή , η ευθύνη και το χρέος έναντι της χώρας απαιτεί ανοιχτή σύγκρουση.Ο λαός δεν είναι τόσο ηλίθιος όσο μερικοί έχουν την εντύπωση, και θα σταθεί αρωγός στον οποιοδήποτε θελήσει να βάλει το μαχαίρι στο κόκκαλο.
Πισωγυρίσματα, πρόσκαιροι εξωραϊσμοί και ειδικά μικροκομματικές σκοπιμότητες ή προσωπικές εμμονές με αυξημένες δόσεις βουλιμικής « φιλοδοξιακής εξουσίας» , ΑΥΤΗ την κρίσιμη στιγμή για την πατρίδα μας, τιμωρούνται δια ροπάλου. Και το ρόπαλο του λαού σε μια συντεταγμένη πολιτεία είναι η ψήφος του στις οριζόμενες από το σύνταγμα - χρονικές αλλά και ειδικές-διαδικασίες.

Προχθές ο Πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, σήμανε Συναγερμό για την περικοπή των δαπανών ζητώντας «απόλυτη δημοσιονομική πειθαρχία» από τους υπουργούς του, ενώ έδωσε και έναν κατάλογο δώδεκα δράσεων σε αυτήν την κατεύθυνση, για τις οποίες τόνισε ότι δεν χωρά καμιά ολιγωρία και καμιά υπέρβαση.
Ξεκαθάρισε προς όλους ότι η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης είναι ΕΘΝΙΚΟΣ στόχος .Μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός ζήτησε επιτακτικά να εφαρμοστούν άμεσα οι μειώσεις των ελαστικών δαπανών κατά 10%, καθώς και όλοι οι πρόεδροι και διευθύνοντες συμβούλους των ΔΕΚΟ να μειώσουν τις αμοιβές τους στα όρια του μισθού του γενικού γραμματέα του υπουργείου, δηλαδή στις 6.100 ευρώ μεικτά..Ο πρωθυπουργός ήταν κατηγορηματικός σε αυτό το σημείο, τόνισε μάλιστα με έμφαση ότι «όποιος δεν συμφωνεί πάει σπίτι του».
Επιπλέον ζήτησε όπου γίνεται ενοποίηση των θέσεων του προέδρου και του διευθύνοντος συμβούλου αλλά και περιορισμό των μελών των διοικητικών συμβουλίων σε εννέα.Εξήγγειλε τη συγχώνευση ή το κλείσιμο εκατοντάδων οργανισμών του Δημοσίου που δεν επιτελούν σχεδόν κανένα έργο.Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το Κεφάλαιο Αποζημίωσης Φορτοεκφορτωτών, που ιδρύθηκε το 1939 (!) και λειτουργεί έως σήμερα προκαλώντας σημαντική δαπάνη στον Κρατικό Προϋπολογισμό, ενώ κάλλιστα θα μπορούσε είτε να έχει καταργηθεί είτε να έχει συγχωνευθεί με «όμορους» οργανισμούς.Εάν εξετάσει κανείς τον χάρτη του ευρύτερου δημόσιου τομέα, μπορεί να απαριθμήσει πλείστα όσα παρόμοια παραδείγματα.Είναι απαραίτητο και η αξιωματική αντιπολίτευση να συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση.

Να μην προκαλέσει μικρές συντεχνιακές εξεγέρσεις μέσω ελεγχόμενων συνδικαλιστών.

Να καταλάβει ότι ο Έλληνας φορολογούμενος δεν μπορεί να πληρώνει εφ’ όρου ζωής για ένα Δημόσιο σπάταλο και αναποτελεσματικό.

Να κατανοήσει ότι εκτός από τις ανέξοδες συστάσεις για την ανάπτυξη και την «πράσινη οικονομία», υπάρχει και η απλή, μα οδυνηρή, πραγματικότητα.
Μα πάνω απ` όλα να αποδείξει ότι ως μεγάλο κόμμα που θέλει να ξανάρθει στην εξουσία , έχει αποτινάξει τα όποια κομματοσυντεχνιακά και προσωπικά «εγώ και εμείς» και ότι επιδεικνύει σώφρονα εθνική συμπεριφορά.

Ανοίγεται λοιπόν «πεδίον δόξης λαμπρόν» για την απαραίτητη συναίνεση που ζητούν επιτακτικά οι πολίτες αυτής της χώρας, όπως καταδεικνύουν οι όσες «αντικειμενικές» και ...απείραχτες δημοσκοπήσεις.
Εάν όμως τις εξετάζουν μονοθεματικά και δεν λαμβάνουν υπόψη τους την ΜΗ θέληση του λαού για εκλογές σε αυτή την δεδομένη κρίσιμη στιγμή και την ΘΕΛΗΣΗ για συναινετικές συμπεριφορές , το αποτέλεσμα θα είναι οδυνηρό .
Γιατί όπως λέει και ο «ποιητής», είναι βαριά η.... ροπαλιά.


Αναρτήθηκε από emprosdrama.blogspot.com από τον:politis-gr

Χρηματοδότηση έργων με 100% κοινοτικούς πόρους

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ


Τη δυνατότητα χρηματοδότησης με 100% κοινοτικούς πόρους των έργων του ΕΣΠΑ, τόσο για το 2009 όσο και για το 2010, επιβεβαίωσε χθες η επίτροπος Ντανούτα Χούμπνερ, συμμετέχοντας σε ημερίδα για την καινοτομία την οποία διοργάνωσε ο ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Μανώλης Αγγελάκας.

Η κα Χούμπνερ δεσμεύτηκε επίσης για την πρόωρη εκταμίευση μέρους της προκαταβολής του ΕΣΠΑ ύψους 408 εκατ. ευρώ μέχρι και τον Απρίλιο, ενώ θύμισε ότι, στο πλαίσιο της επιτάχυνσης των έργων, τα κράτη-μέλη μπορούν να χρηματοδοτούν έργα της Δ' Προγραμματικής Περιόδου ακόμη και πριν αυτά πάρουν την έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Επίσης διαβεβαίωσε ότι η Commission έχει ως προτεραιότητα την ενίσχυση μικρομεσαίων επιχειρήσεων και ειδικότερα αυτών που προωθούν την έρευνα και καινοτομία

Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2009

Υπεράνω όλων το συμφέρον της Πατρίδας !


Έγραφε τις προάλλες ο κ.Χρήστος Πασαλάρης ότι στους πρώτους μήνες του 2009 κανένας δεν έχει κάνει τόση ζημιά στην πατρίδα όση τα ίδια τα τέκνα της.
Τα τέκνα της κατέβασαν τα τρακτέρ στις εθνικές οδούς και τεμάχισαν την Ελλάδα στα τρία επί δέκα μέρες.
Τα τέκνα της είχαν κλειστά τα σύνορα και τα λιμάνια με τα φορτηγά τους.Τα τέκνα της νέκρωσαν τα νοσοκομεία με συνεχείς στάσεις.
Τέκνα της είναι οι νεαροί που «παίζουν» κάθε μέρα τους «επαναστάτες» με γκαζάκια και μπουρλότα, τέκνα της είναι αυτοί που υποκινούν και βοηθούν αποδράσεις σαν τη πρόσφατη του Παλαιοκώστα αλλά και με... 180 ληστείες καθ’ εκάστην!
Τέκνα της είναι και οι επώνυμοι που δηλώνουν ότι η Ελλάδα είναι χειρότερη από την Καμπούλ, άρα «μην ξαναπατήσετε»!
Τέκνα της είναι όλοι αυτοί οι «γουρλομάτηδες» που οδύρονται στα κανάλια ότι «η χώρα καταστρέφεται, δεν έχει κυβέρνηση, δεν έχει μέλλον»!
Τέκνα της είναι και οι άλλοι που θέλουν τον (πάντα «καταλληλότερο» σύμφωνα με όλες της δημοσκοπήσεις) κ. Καραμανλή «ξοφλημένο» ή προτείνουν πρωθυπουργό «εισαγόμενο»!...
Άμυαλα τέκνα της είναι όλοι αυτοί που, άθελά τους, πυροβολούν κατάστηθα την πατρίδα με επιδεικτικές ανταρσίες και εγκληματικές ενέργειες, ακριβώς την περίοδο που δοκιμάζεται ο τουρισμός της, δηλαδή ό,τι πολυτιμότερο διαθέτει, απόλυτα αναγκαίο για να αντιμετωπίσει την κρίση.

Κάπως αργά το ΠΑΣΟΚ, στριμωγμένο από τις αλλεπάλληλες εκκλήσεις του κ. Καραμανλή, δήλωσε ότι θα καθίσει στο τραπέζι. Το ίδιο θα κάνουν, θέλοντας και μη, οι υγιώς σκεπτόμενοι εκπρόσωποι των εργαζομένων και εργοδοτών.
Ξεκομμένα όμως από τη σκληρή πραγματικότητα, τα κόμματα της Αριστεράς μένουν κλεισμένα στο δικό τους κόσμο...
Όσο για τους, αγνώστου ταυτότητος, κουκουλοφόρους με τα καλάσνικοφ και τους δυναμίτες, αυτοί σίγουρα θα εξαφανιστούν ως εκ θαύματος ευθύς ως εξομαλυνθούν οι σχέσεις μας με τη νέα διοίκηση των ΗΠΑ, που (ταυτόχρονα με τα τελευταία επεισόδια) εξεδήλωσε την πρόθεσή της να μας... βοηθήσει στην πάταξη της τρομοκρατίας!

Πιό σίγουρη όμως για το μέλλον της θα είναι η πατρίδα όταν τα, περί ων ο λόγος, «άτακτα τέκνα» της αποφασίσουν να θέσουν το δικό της συμφέρον υπεράνω του δικού τους.

.

Στην πολιτική τα πρωτεία της διαφθοράς!

Απο ΕΠΙΚΑΙΡΟ


Ως τους πλέον διεφθαρμένους θεωρούν τους εκλεγμένους εκπροσώπους του λαού -δηλαδή τους βουλευτές- οι πολίτες, σύμφωνα με έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ακολουθούν οι υπάλληλοι της πολεοδομίας, οι εφοριακοί, οι γιατροί, οι υπάλληλοι των δήμων και νομαρχιών, οι αστυνομικοί και οι δικαστές.

Συγκεκριμένα, οι πολίτες πιστεύουν ότι η διαφθορά υπάρχει κατά 70,7% στους βουλευτές, 69,6% στους υπαλλήλους της πολεοδομίας, 67,9% στους εφοριακούς, 63,6% στους γιατρούς, 60,5% σε Δήμους και Νομαρχίες, 56,5% στην αστυνομία και 54,1% σε υπαλλήλους της Δικαιοσύνης….

Σύμφωνα πάντα με την έρευνα, το 70% των πολιτών πιστεύει ότι η κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να πατάξει το πρόβλημα της διαφθοράς στη χώρα μας.
Η έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου έγινε σε ένα δείγμα 4.700 πολιτών και παρουσιάστηκε την Τετάρτη σε ημερίδα, σε κεντρικό ξενοδοχείο.

Ο αντιπρόεδρος της Βουλής Γιώργος Σούρλας, που παραβρέθηκε στην ημερίδα, ζήτησε να αλλάξει το “πόθεν έσχες” για τους βουλευτές, να γίνει πιο αυστηρό, και χαρακτήρισε το υπάρχον ως “απαράδεκτο”.
Παρών στην ημερίδα ήταν και ο ανεξάρτητος βουλευτής Πέτρος Τατούλης, ο οποίος μίλησε για υπουργούς που ενεπλάκησαν την υπόθεση Βατοπαιδίου, αλλά “αθωώθηκαν μέσω του ανασχηματισμού”.
Ειδική αναφορά για κυβερνητική διαφθορά στην Ελλάδα, με αιχμή το σκάνδαλο Βατοπαιδίου, γίνεται στην έκθεση-κόλαφο του State Department για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Υπενθυμίζεται ότι έρευνα της Public Issue τον περασμένο μήνα για τη διαφθορά κατέδειξε ότι οι Έλληνες δαπανήσαμε για “δωράκια” μόνο το 2008 περίπου 750 εκατ. ευρώ, 109 εκατ. ευρώ περισσότερα απ’ ό,τι το 2007.




(Πηγή: Mega)





.

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2009

Πατριδογνωσία

@ Να μας τρελάνουν πάνε ορισμένοι που αναρωτιούνται ποιος διάλυσε τα Σώματα Ασφαλείας… Διαλυμένα ήταν μια ζωή τα σώματα… Μόνο που εσείς τώρα το πήρατε Χαμπάρι…

@ Και επειδή δηλαδή γινότανε τόσα χρόνια το ίδιο, πρέπει εμείς να ξαναφάμε την «παπαριά» της Eurovision;

@ Συνέβη κι αυτό… Η Αλέκα Παπαρήγα επανεξελέγη στη θέση του Γραμματέα του ΚΚΕ… Ο κυρίως αντίπαλός της Νικήτα Χρουτσόφ δεν κατόρθωσε ούτε στην Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος να εκλεγεί!!!!

@ 4,2%, είναι η διαφορά μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ στην δημοσκόπηση της GPO για το Mega και την εκπομπή Ανατροπή… Κουράσατε κύριοι, κουράσατε…
@ Η Ανάληψη του Κυρίου… Παλαιοκώστα!

@ «Αν κρεμάσουν κάποιον στο Σύνταγμα δε θα ξανααποδράσει κανείς από τον Κορυδαλλό» Φωτεινή Πιπιλή Αν κρεμάσουν κάποιον Βουλευτή στο Σύνταγμα, δεν ξέρω τι θα γίνει…

@ Ο Πάσχος Μανδραβέλης στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ βρήκε το φάρμακο: «Μια δημοκρατία χρειάζεται συναινέσεις, αλλά πρωτίστως χρειάζεται την έκφραση των αντιθέσεων» Τι είπατε παρακαλώ; (Θα τον παρακολουθώ και θα σας ενημερώνω!!!)

@Για έναν λαό που με μεθόδους του χθες προσπαθεί να απαξιώσει το σήμερα, δύσκολα να υπάρξει αύριο…

@Ρε τα Πασοκάκια που τους έπιασε ξαφνικά το πατριωτικό τους και κλαίνε με μαύρο δάκρυ για την κατάντια της Ελλάδας επειδή την κοπάνισε ο Παλαιοκώστας… Όταν μας κοπανούσε ο Πάσαρης όλα ήταν όμορφα κι ωραία… Ρε δεν πάτε μέχρι τη γωνία να δείτε αν έρχομαι;

@Φαγωθήκανε με τον Πρετεντέρη επειδή τα έβαλε με τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους και τους φρουρούς του Κορυδαλλού και δεν τα έβαλε με τον Καραμανλή και την κυβέρνηση… του Τιμποκτού... Κλείστε τα blog ρε μαγκάκια, κατεβάστε τα ρολά και βγείτε στην αγορά να πουλήσετε καμιά τυρόπιτα που θέλετε να μας παραστήσετε του «ειδικούς» και τους «πολιτειολόγους»… Έτσι όπως πάτε σε λίγο θα σας διαβάζει μονάχα η μάνα σας…

@ Μανώλη, Μανωλάκη, την ξέρεις την παροιμία που λέει, «τελείωσαν τα άλευρα, τελείωσε και η Προτεσταντία;»

@Τί είπατε; Περιμένετε να δείτε τι θα πει ο Λάκης για τους εργαζόμενους του στον ALPHA στην εκπομπή του; ΔΕ ΛΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΑ, ΚΡΑΤΑΣ ΚΡΥΜΜΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ… (Κούγιας, Ντενίση, Σαρρή κλπ… κλπ…»

@Για τον άλλο Μανώλη λέω, ξέρει αυτός… Δε λέω για το βουλευτή… Αυτός ούτε ξέρει, ούτε χαμπαριάζει… Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι… και τω οινοπνεύματι…

@Σφίγγει ο κλοιός γύρω από τον Τζέφρυ… Πως λένε σφίξαν τα γάλατα… Γαργάλατα… Γαργάλατα…

@Άλλοι 90.200 άνεργοι προστέθηκαν τον Ιανουάριο στον μεγάλο κατάλογο των μη απασχολούμενων στη Γαλλία, το μεγαλύτερο επίπεδο που έχει καταγραφεί από απαρχής στατιστικών δεδομένων… Πολύ μ@λ@κες αυτοί οι Γάλλοι που δε φωνάζουν Τζέφρυ, Ρόβλια και Καχριμάκη να λύσουν τα προβλήματά τους εν ριπή οφθαλμού…

@ΣΩΘΗΚΑΜΕ… Έπεσε η τιμή της λαγάνας στα 2,5 ευρώ!!!

@Γεια σου ρε Οικονομέα με τα σεα και τα μέα… Και όπως είπε και ο αείμνηστος Τσαρούχης, στην Ελλάδα είσαι «ξεχειλώσεις»

@Στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπήκαμε… Στη λαϊκή δεν μπορούμε να μπούμε…

@Και έχουνε μούτρα να μιλάνε και να βγάζουν κορώνες (δε λέμε από που) για τους έρμους Έλληνες της διασποράς τα Ελαδοκεντρικά τσιράκια της της προοδευτικής αριστεράς , ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και οι άλλες δημαγωγικές δυνάμεις… Λίγη τσίπα ρεεεεε….

@Άλλο Γκούφης και άλλο Αλογοσκούφης…

@Αραβαντινός: «Για χίλια ευρώ δεν γίνομαι δολοφόνος…» Για 1.000.000 όμως; ΑΡΑ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΤΙΜΗΣ…

@Που να φανταζόταν ο Καραμανλής ότι η επανίδρυση του κράτους που οραματίστηκε θα ήταν εντέλει η Ελληνική συμμετοχή του Σάκη Ρουβά στο xeftiliki της Eurovision με ένα Ινδικό τραγούδι!!!



ΤΟ ΣΚΙΑΧΤΡΟ

.

Οι ''τοξικοί ''μύθοι

Νίκος Δήμου



• Τρεις οι εχθροί: τοξικά δάνεια, τοξικά απόβλητα, τοξικοί μύθοι. Με τα πρώτα πολεμούν πολλοί. Με τους μύθους;


• Όλα τα έθνη τρέφουν μύθους (η ίδια η ιδέα του έθνους είναι μύθος, μία «φαντασιακή κοινότητα»). «Έθνος είναι ομάδα ανθρώπων που τους ενώνει ένα κοινό λάθος σχετικά με την καταγωγή τους και η συλλογική εχθρότητα απέναντι στους γείτονές τους» (Karl Deutsch). Το «κοινό λάθος» είναι ο εθνικός μύθος (περί καταγωγής, συνέχειας, εθνικών δικαίων, κ.λπ.).


• Οι τοξικοί μύθοι δηλητηριάζουν τη ζωή ενός έθνους. Πώς να υπάρξει και να προκόψει αν βασίζεται σε ψέματα; Τα περισσότερα προβλήματα - από το Μακεδονικό και το Αιγαίο ως την οικονομία και τα ελλείμματα ξεκινάνε από τους μύθους. Οι πολιτικοί ξέρουν την αλήθεια, αλλά όταν ο λαός είναι ντοπαρισμένος, δεν διανοούνται να την πουν.

• «Δεν υπάρχουν εθνικά δίκαια, υπάρχουν εθνικά συμφέροντα» είχε πει ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Εξίσου δεν υπάρχουν «προαιώνιοι εχθροί». Χρειάζονται, για να συσπειρώνουν τα έθνη - αλλά συνήθως δεν είναι καν εχθροί και πάντως ποτέ αιώνιοι. (Οι Γάλλοι και οι Γερμανοί ήταν κάποτε...). Εφεύρεση των πολιτικών και των εμπόρων όπλων. Έτσι δανειζόμαστε, δεν έχουμε χρήματα για την Υγεία και την Παιδεία, επειδή ξοδεύουμε το μισό προϋπολογισμό σε εξοπλισμούς!

• Η ιστορία που διδασκόμαστε είναι γεμάτη ψεύδη και μύθους. Κλασικό παράδειγμα: στη φράση: «Στις 25 Μαρτίου του 1821 ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε το λάβαρο της επαναστάσεως στην Αγία Λαύρα» υπάρχουν τέσσερα ψέματα (και καμία αλήθεια).

• Όσο πιο αδύναμο νιώθει ένα έθνος, τόσο πιο πολύ καταφεύγει σε μύθους. Αν τύχει και στη γη που κατοικεί έχει προηγηθεί ένας μεγάλος πολιτισμός - τότε ζει κοιτώντας πίσω (αδύνατο να προχωρήσει).

• Γι' αυτό μας είναι απαραίτητοι οι αιρετικοί. Με μεγάλο προσωπικό κόστος ξεφουσκώνουν τους μύθους και υλοποιούν τη σκέψη του Σολωμού ότι κάθε τι αληθές πρέπει να θεωρείται εθνικό (και όχι αντίστροφα).

• Τι θα γίνει με τους τοξικούς μύθους; Είδατε τι έπαθε το βιβλίο ιστορίας της 6ης Δημοτικού. Όχι επειδή είχε λάθη (διορθώθηκαν) αλλά επειδή έγραφε αλήθειες. Τώρα, ποιος θα ξανατολμήσει;










.

Ο χαρακτηρισμός του Έλληνα!

( Σε διαγωνισμό που έγινε στην Ουάσινγκτον πρίν από περίπου 15 χρόνια για τον καταλληλότερο χαρακτηρισμό ενός λαού, εκείνου που θα παρουσιάζει καλύτερα την ψυχολογία του, πήραν μέρος περίπου ένα εκατομμύριο άτομα.
Δεκαπενταμελής επιτροπή από επιστήμονες επέλεξε ομόφωνα και βράβευσε τον δικαστή
Ν. Κέλλυ για τον επιτυχημένο χαρακτηρισμό του Έλληνα).

"Μπροστά στο δικαστήριο της αδέκαστης ιστορίας, γράφει ο δικαστής, ο Ελληνας αποκαλύφθηκε πάντοτε κατώτερος από τις περιστάσεις, αν και από διανοητική άποψη, κατείχε πάντοτε τα πρωτεία.

Ο Ελληνας είναι ευφυέστατος αλλά και εγωιστής, δραστήριος αλλά και αμέθοδος, φιλότιμος αλλά γεμάτος προλήψεις, θερμόαιμος, ανυπόμονος αλλά και πολεμιστής.

Εκτισε τον Παρθενώνα και αφού μέθυσε από την αίγλη του, τον άφησε αργότερα να γίνει στόχος των έριδων, ανέδειξε τον Σωκράτη για να τον δηλητηριάσει, θαύμασε τον Θεμιστοκλή για να τον εξορίσει, υπηρέτησε τον Αριστοτέλη για να τον καταδιώξει, γέννησε τον Βενιζέλο για να τον δολοφονήσει.
Εκτισε το Βυζάντιο για να το εκτουρκίσει, έφερε το '21 για να το διακυβεύσει, δημιούργησε το 1909 για να το λησμονήσει.
Τριπλασίασε την Ελλάδα και παραλίγο να τη θάψει.
Κόπτεται τη μία στιγμή για την αλήθεια και την άλλη μισεί αυτόν που αρνιέται να υπηρετήσει το ψέμα.
Παράξενο πλάσμα, ατίθασο, περίεργο, εγωπαθές και σοφόμωρο, ο Ελληνας.

Λυπηθείτε τον, θαυμάστε τον αν θέλετε. Κι αν μπορείτε προσπαθήστε να τον ταξινομήσετε".



.

Αυξημένες χρηματοδοτήσεις από την ΕΕ για την Ελλάδα!

Του Στέλιου Κράλογλου





“Ανάσα” στον κρατικό προϋπολογισμό και στις ασφυκτικές πιέσεις από το δημοσιονομικό έλλειμμα, δίνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με την Επίτροπο, αρμόδια για τα κοινοτικά προγράμματα, Nτ. Χούμπνερ να επιβεβαιώνει την πρόθεση της Επιτροπής να αυξήσει την κοινοτική συμμετοχή, λόγω κρίσης, στα προγράμματα του ΕΣΠΑ υπό την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα θα καλύψει τη δική της συμμετοχή στα επόμενα χρόνια μέχρι το 2013.



“Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η διευκόλυνση αυτή να γίνει κατά τη διάρκεια του ΕΣΠΑ 2007-2013 και να διατηρηθεί ο μέσος όρος εθνικής και κοινοτικής συνδρομής", δήλωσε από την Αθήνα η Ευρωπαία Επίτροπος και υπογράμμισε ότι η κοινοτική συμμετοχή μπορεί να φτάσει μέχρι και στο 100% των πληρωμών ενός έργου.



Επίσης η Nτ. Χούμπνερ επανέλαβε ότι η Ελλάδα μέχρι τον επόμενο Απρίλιο θα λάβει επιπλέον προκαταβολές ύψους 408 εκατ. ευρώ από το ΕΣΠΑ, ενώ ο υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης τόνισε ότι την επόμενη εβδομάδα θα ανακοινωθούν και νέα προγράμματα για την ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.









http://www.capital.gr/news.asp?id=684761







.

Σπάμε πλάκα; ( Πλάκα με κάνεις;)

Εχουμε χιούμορ στην Ελλάδα. Αυτό είναι αλήθεια.
Και το χιούμορ επαληθεύεται, κυρίως, μέσα απο τον αυτοσαρκασμό. Μάλιστα, τον τελευταίο καιρό ο αυτοσαρκασμός μάς έγινε χόμπυ. Φυσικά η ζωή -με ή χωρίς αυτοσαρκασμό- συνεχίζεται και, το χειρότερο, είναι οτι παρά τα γέλια δεν αλλάζει και κάτι σημαντικό τόσο στη δική μας καθημερινότητα όσο και στη καθημερινότητα του πολιτικού σκηνικού.

Σειρά απο δημόσιες σχέσεις...Παρουσιάσεις βιβλίων πρώην νεοφιλελεύθερων υπουργών σε πρώην αριστερούς ή πρώην αριστερών σε νυν υπουργούς, ανταλλαγές φιλοφρονήσεων, φιλικές προσφωνήσεις, κοινές έξοδοι, τραπεζώματα και τυχαίες συναντήσεις σε γνωστά καφέ του κέντρου και αλλού, συζητήσεις μεταξύ 'τυρίου και αχλαδίου', τόσο φυσικά και κομψευόμενα όλα που είναι να απορείς πώς και γιατί αυτή η χώρα δεν προοδεύει με τόση συναίνεση!!!

Είναι να απορείς πώς και γιατί μάθαμε να καταπίνουμε την μια μετά την άλλη τις εκπτώσεις του πολιτικού συστήματος, πώς αντιστρέψαμε τον πολιτικό διάλογο σε χειραψία δίχως νόημα και σε προειλημμένες αποφάσεις δίχως εμάς αλλά για εμάς.

Είναι να απορείς πώς το αυτόητο έγινε ζητούμενο και πώς ο λαϊκισμός και η άγνοια επιλέχθηκαν ως προσόντα για θέσεις ευθύνης.

Πώς και ποιοί αποφάσισαν οτι θα πεθάνουν επάνω στη 'σκηνή του Κοινοβουλίου' απλά και μόνο γιατί σπάνε ρεκόρ στις εμφανίσεις τους στη τηλεόραση ομιλώντας επι παντός επιστητού ακόμα και στα μεσημερινά κους-κους...φθάνει να 'βγαίνουν' για να βγαίνουν.
Ποιοί και τελικά πόσοι με τη ψήφο τους χρίζουν σε κάθε εκλογική δοκιμασία όλους αυτούς τους επαρμένους ως εκπροσώπους τους για θέματα που όχι μόνο δεν τα κατέχουν αλλά το σπουδαιότερο -δεν ενδιαφέρονται να μάθουν!

Τέλος, είναι να απορείς πόσο εύκολα με τα γέλια ΞΕΧΝΑΜΕ τα κλάματα κι έτσι όταν έρχεται η ώρα είμαστε μονότονα επαναληπτικοί στο λάθος.

Μάλλον μας αρέσει ως λαός να σπάμε πλάκα...δεν εξηγείται αλλιώς!
Ή μήπως είμαστε λαός της πλάκας;

Αυτό θα φανεί στο χειροκρότημα, όπως μας έγραψε στο σχόλιο του ένας νεαρός 18χρονος επισκέπτης μας, σε παλαιότερη ανάρτηση μας ( στο άρθρο μας '' Δεν υπάρχουν ένοχοι πολιτικοί και αθώοι πολίτες'', Ιανουάριος 2009).





.

Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2009

Δημοσκοπήσεις στην ομίχλη!

Του Γιάννη Λούλη


Η φθορά της κυβέρνησης είναι δεδομένη, όπως άλλωστε και η αντοχή της εικόνας του πρωθυπουργού. Καταγεγραμμένη είναι η υπεροχή του ΠΑΣΟΚ, αλλά και το γεγονός πως θεωρείται ανέτοιμο να κυβερνήσει.

Την περασμένη Κυριακή είχαμε ένα μπαράζ δημοσκοπήσεων. Αυτές δεν διαλεύκαναν το «τοπίο στην ομίχλη». Αντίθετα, σε κάποια σημεία το συσκότισαν.
Το ότι το ΠΑΣΟΚ προηγείται στην πρόθεση ψήφου είναι προφανές. Ομως, όταν δύο δημοσκοπήσεις αποκλίνουν δείχνοντας η μία διαφορά 4,6% και η άλλη 3,1%, τότε εγείρονται σοβαρά ερωτήματα. Δεν έχει βεβαίως νόημα η εμπλοκή σε γκρίζες δημοσκοπικές ζώνες.
Οι αντιφάσεις των δημοσκοπήσεων αφορούν το φορέα που τις εκπροσωπεί.
Αν και απαντήσεις δεν θα πάρουμε.

Για τους αναγνώστες, πάντως, που προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν το σημερινό κλίμα το ζητούμενο είναι η καταγραφή αδιαμφισβήτητων δεδομένων που αφορούν τη συγκυρία και τη δυναμική της. Κατ' αρχάς, είναι αναμφίβολο ότι το ΠΑΣΟΚ από το Σεπτέμβριο προηγείται, με αυξομειώσεις, στις δημοσκοπήσεις.

Μέχρι το Δεκέμβριο η διαφορά του από τη Ν.Δ. έτεινε να διευρύνεται, κυρίως διότι το κυβερνών κόμμα έχανε όλο και περισσότερο έδαφος παρά διότι το ΠΑΣΟΚ διέθετε δυναμική ανόδου.

Μετά τον κυβερνητικό ανασχηματισμό η διαφορά μειώθηκε, όχι όμως αισθητά. Την ίδια ώρα, όμως, ενισχύθηκε η εικόνα του πρωθυπουργού, δηλαδή το πιο ισχυρό χαρτί της κυβέρνησης.Ταυτόχρονα, στη σύγκριση των αρχηγών των δύο μεγαλύτερων κομμάτων, ακόμη και οι αντιφατικές δημοσκοπήσεις της περασμένης εβδομάδας συμφωνούν: ο Καραμανλής προκαλεί μεγαλύτερη εμπιστοσύνη ως ηγέτης.

Ομως κι εδώ οι δημοσκοπήσεις αποκλίνουν στην έκταση της υπεροχής. Αναφορικά με το στρατηγικής σημασίας ερώτημα που αφορά την επίδραση της υπεροχής Καραμανλή σε μια τυχόν εκλογική αναμέτρηση, εφόσον η υπεροχή αυτή διατηρηθεί μέχρι τις κάλπες, ισχύει μια ημιτελής απάντηση: η ηγετική υπεροχή προφανώς ευνοεί το κόμμα που τη διαθέτει.

Σε τι έκταση όμως θα επιδράσει ο παράγοντας αυτός παραμένει άγνωστο, καθώς πολλά θα κριθούν στην προεκλογική περίοδο.

Τρίτον, η λεγόμενη «αδιευκρίνιστη ψήφος» (αναποφάσιστοι, λευκά, άκυρα) βρίσκεται σε πρωτοφανή ύψη (15%). Από αυτούς, λίγο πάνω από τους μισούς ψήφισαν Ν.Δ. το 2007.
Πόσοι όμως θα επιστρέψουν στη Ν.Δ. εγκαταλείποντας τη στάση αναμονής τους; Αγνωστο. Ομως, με δεδομένη την έκταση της αδιευκρίνιστης ψήφου, αλλά και το ότι το μεγαλύτερο τμήμα της προέρχεται από ένα κόμμα, είναι επίσης αδύνατη η οποιαδήποτε ασφαλής «εκτίμηση» της πρόθεσης ψήφου (που επιχειρούν κάποιες εταιρίες δημοσκοπήσεων).

Ούτε έχουν νόημα οι «εκτιμήσεις» για «κατανομές εδρών».Ας δούμε όμως τώρα εκείνα που βρίσκονται «εκτός ομίχλης»: Η φθορά της κυβέρνησης είναι δεδομένη. Οπως άλλωστε και η αντοχή της εικόνας του πρωθυπουργού. Καταγεγραμμένη είναι και η υπεροχή του ΠΑΣΟΚ στην πρόθεση ψήφου. Αλλά και η προβληματική εικόνα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το οποίο θεωρείται, με συντριπτικά ποσοστά, ανέτοιμο να κυβερνήσει, ενώ η ηγεσία του δεν πείθει «πρωθυπουργικά».
Ολα αυτά συνυπάρχουν ως εύθραυστη ισορροπία στο χώρο του 15%.
Οπου η Ν.Δ. διαθέτει μεγάλη δεξαμενή προβληματισμένων ψηφοφόρων, που όμως είναι ασαφές τι θα πράξουν. Μόνο αυτά γνωρίζουμε, μέσα σ’ ένα ομιχλώδες τοπίο.
Τα δεδομένα αυτά προκύπτουν από τις δημοσκοπήσεις εκείνες που αναζητούν αντικειμενικά όλες τις πτυχές του τοπίου. Χωρίς να εκμαιεύουν απαντήσεις ή να ξεπερνούν τα όρια των δυνατοτήτων τους.
Διότι, αλλιώς, έχουμε και δημοσκοπήσεις που προσθέτουν «ομίχλη». Αντί να την ξεκαθαρίζουν.



http://blogs.e-tipos.com/giannisloulis/entry/δημοσκοπήσεις_στην_ομίχλη



25 Φεβρουάριος 2009 17:32 μμ



.

Ντόρα Μπακογιάννη: «O ηγέτης δεν πρέπει να ασκεί πολιτική με κριτήριο τη δημοφιλία»

ΗΜΕΡΗΣΙΑ

O φόβος του πολιτικού κόστους είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τους πολιτικούς του σήμερα, τονίζει η υπουργός Eξωτερικών Nτόρα Mπακογιάννη, προσθέτοντας ότι ο πολιτικός έχει ευθύνη να ηγείται της κοινωνίας και να προωθεί την πολιτική που επιβάλλουν οι περιστάσεις και όχι η δημοφιλία του.

Συνέντευξη Στον Ευτύχη Παλλήκαρη

Aς ξεκινήσουμε απ’ την οικονομία. Tα νέα απ’ τις Bρυξέλλες δεν είναι καθόλου καλά. Aκόμα και για το πρόγραμμα που καταθέσαμε πρόσφατα εκτιμούν ότι είναι υπεραισιόδοξο...

Eίναι γνωστό ότι περνάμε τη μεγαλύτερη κρίση την οποία έχει περάσει η Eυρώπη μετά τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Eιδικά η δική μας χώρα έχει να αντιμετωπίσει ένα πολύ δύσκολο δίλημμα. Aφενός μία δημοσιονομική προσαρμογή, δηλαδή μία σφιχτή πολιτική ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί στην πίεση των αγορών -θυμίζω ότι έχουμε κληρονομήσει ένα θηριώδες δημόσιο χρέος - αφετέρου, τη στήριξη εκείνων των κοινωνικών ομάδων, οι οποίες λόγω της κρίσης έχουν ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη. Αυτό είναι μία δύσκολη εξίσωση.

Πώς θα τη λύσετε;


Θα τη λύσουμε με βάση το συγκροτημένο σχέδιο που έχουμε και το οποίο έχει αναλύσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Προωθώντας, δηλαδή, ένα μείγμα πολιτικής για την επίτευξη τριών κεντρικών στόχων: τον έλεγχο των δημοσιονομικών εξελίξεων για να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των διεθνών αγορών, την προστασία των αδύναμων ομάδων για να στηριχθεί η κοινωνική συνοχή και την άμεση προώθηση των μεγάλων έργων υποδομής και των δημόσιων επενδύσεων για να ενισχυθούν οι αναπτυξιακοί ρυθμοί και η απασχόληση. Είναι βέβαιο ότι θα χρειαστούν προσαρμογές, καθώς τα χαρακτηριστικά της κρίσης μεταβάλλονται συνεχώς. Δεν υπάρχουν έτοιμες συνταγές ή μαγικές λύσεις. Aλλά, με βάση το σχέδιό μας, θα προωθήσουμε τα μέτρα που είναι απαραίτητα, ώστε ναι μεν να μην ξεφύγουν τα ελλείμματα, αλλά και να περιοριστούν οι επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία.

Mήπως τελικά είναι καλό για τη χώρα να μπει σε επιτήρηση;

Tο ερώτημα δεν είναι αν έχουμε ή δεν έχουμε επιτήρηση. Eμένα η επιτήρηση δεν είναι κάτι το οποίο με φοβίζει. H επιτήρηση είναι το επιφαινόμενο. Tο ερώτημα είναι πώς πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα που έχουμε μπροστά μας. Kαι στο ερώτημα αυτό η κυβέρνηση έχει απάντηση. Έχει σχέδιο. Έχει τις τρεις βασικές επιδιώξεις που σας ανέφερα. Aυτό που δεν έχει -και που χρειάζεται- είναι η συναίνεση και η συνεργασία όλων. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι αυτή είναι μία κρίση στην οποία θα χρειαστεί όλοι να ενώσουμε δυνάμεις, εάν θέλουμε να βγούμε αλώβητοι.

Έχουμε και τον πρωθυπουργό να μιλάει για την ανάγκη συναίνεσης. Tην ίδια όμως ώρα βλέπουμε ότι υπάρχει και μία οξύτητα πολιτική. O κ. Aντώναρος, για παράδειγμα, βάλλει κατά του ΠAΣOK...


Tαξιδεύω συνεχώς σε χώρες που αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα, άλλες λιγότερο, άλλες περισσότερο έντονα σε επίπεδο κοινωνίας. Δεν έχω όμως δει σε καμία άλλη χώρα την αντιπολίτευση να επιδίδεται σε τέτοιου είδους πολιτική, η οποία οδηγεί τα πράγματα σε απόλυτη όξυνση. Πάρτε παράδειγμα τη Γερμανία, όπου έχουν εκλογές το φθινόπωρο. Kι όμως, η λέξη «εκλογές» δεν υπάρχει στις γερμανικές εφημερίδες.

Aυτό σημαίνει ότι το ΠAΣOK πρέπει να πάψει να ζητάει εκλογές;

Δεν θα πω εγώ στην αντιπολίτευση τι θα κάνει. Θεωρώ όμως ότι υπάρχουν κάποια ορόσημα, άλλοτε θετικά, άλλοτε αρνητικά, στα οποία μια κοινωνία καλείται να δείξει την ωριμότητά της. Γιατί τελικά πιστεύω ότι η ίδια η κοινωνία θα επιβάλει σε εμάς, σε εμάς εννοώ στο πολιτικό σύστημα, τη συνειδητοποίηση της ανάγκης για στήριξη της ευρύτερης προσπάθειας.

Θα μπορούσε η προσφυγή στην κάλπη να δώσει αυτού του είδους τη συναίνεση;

Oι εκλογές, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι η λύση. H κυβέρνηση έχει πάρει μια εντολή να κυβερνήσει, και η αντιπολίτευση έχει πάρει επίσης μία εντολή να κάνει υπεύθυνη αντιπολίτευση. Bεβαίως η αντιπολίτευση έχει υποχρέωση να κάνει σκληρή κριτική, και να επαναφέρει την κυβέρνηση όπου θεωρεί ότι έχει ακολουθήσει λάθος πορεία. Aλλά υπεύθυνη πολιτική δεν είναι η οξύτατη πόλωση και η ισοπέδωση κάθε έργου, που τελικώς δυναμιτίζει οποιαδήποτε προσπάθεια προς την κατεύθυνση στήριξης της ελληνικής οικονομίας. Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι με την κρίση ο κόσμος έχει αλλάξει. Δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τα σοβαρότατα προβλήματα του 2009 με τους όρους του 1999.

Πάντως ο πρωθυπουργός την περασμένη βδομάδα δεν ήταν απόλυτα σαφής στην τοποθέτησή του στη Bουλή για το θέμα των εκλογών. Tο ερώτημα είναι, η κυβέρνηση πάει για να εξαντλήσει την 4ετία;


H κυβέρνηση πάει για να εξαντλήσει την 4ετία, αυτό έχει ως στόχο. H αντιπολίτευση και ο αρχηγός του ΠAΣOK είναι εκείνοι που δηλώνουν ότι θα χρησιμοποιήσουν την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας για να σύρουν τη χώρα σε εκλογές. Aυτή είναι η πραγματικότητα και τη γνωρίζουμε όλοι.

Φοβάστε το ενδεχόμενο όταν προκύψουν εκλογές, μίας μη αυτοδύναμης εξέλιξης; Kαι το λέω αυτό, γιατί σε πρόσφατη τοποθέτησή σας κάνατε λόγο για το θέμα του εκλογικού νόμου. Kαι μάλιστα αυτό εκλήφθηκε ως υποδαύλιση μιας εκλογολογίας.

Για να μην υπάρχει καμιά παρανόηση: Eίμαι κατηγορηματικά εναντίον της διεξαγωγής εκλογών αυτή τη στιγμή. Aπλώς, σε ερώτηση για τον εκλογικό νόμο, επανέλαβα την πάγια θέση μου υπέρ του γερμανικού συστήματος. Ταυτόχρονα, είπα και το αυτονόητο ότι η Eλλάδα δεν είναι Bέλγιο, για να το πω σε απλά ελληνικά, δεν έχει την πολυτέλεια χωρίς κόστος να περάσει μία περίοδο ακυβερνησίας και αδύναμων κυβερνήσεων. Aυτό είπα. Kαι θεωρώ υποχρέωσή μου να το επαναλάβω σήμερα.

Πόσο σας αγγίζει η συζήτηση για τη διαδοχολογία;

Mε ενοχλεί. Eίναι ακριβώς άλλο ένα δείγμα ότι στην Eλλάδα συζητάμε ανύπαρκτα θέματα και μάλιστα σε μια συγκυρία στην οποία θα έπρεπε όλη μας η ενέργεια να είναι στραμμένη αλλού. Όλη αυτή τη φαιά ουσία που ξοδεύουμε κάνοντας αναλύσεις αυτού του είδους, θα έπρεπε να την ξοδεύουμε στο πώς θα αντιμετωπίσουμε ως κοινωνία τη δύσκολη συγκυρία που έχουμε μπροστά μας. Για να τελειώνουμε. Θέμα διαδοχής στη Nέα Δημοκρατία δεν υπάρχει. Όσο και να προσπαθεί να το κατασκευάσει κανείς, ο Kαραμανλής σήμερα δεν αμφισβητείται από κανέναν.

Aυτή η συζήτηση ξεκίνησε μέσα από το Kόμμα σας. Mε τον κ. Mανώλη να υποστηρίζει ότι πρέπει να υπάρχει αντίπαλο ρεύμα προς εσάς προσωπικά...

Kαι λοιπόν; Eπειδή κάποιος είπε κάτι, πρέπει να είναι θέμα; Kάθε βουλευτής μπορεί και πρέπει να έχει τη δική του άποψη. Aυτό δεν την καθιστά αυτομάτως το μόνο θέμα προς συζήτηση.
Oι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι παγιώνεται η διαφορά υπέρ του ΠAΣOK. Προσδοκάτε σε ανατροπή της διαφοράς και με ποιο τρόπο;
Eίναι γνωστό ότι οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν μία στιγμιαία εικόνα. Γι’ αυτό και θα πρέπει κανείς να τις αξιοποιεί ως εργαλείο δουλείας, όχι ως πυξίδα. O μεγαλύτερος κίνδυνος για τη δική μου πολιτική γενιά, είναι ο φόβος του πολιτικού κόστους. O πολιτικός έχει ευθύνη να ηγείται της κοινωνίας και να προωθεί την πολιτική, που επιβάλλουν οι περιστάσεις, όχι η δημοφιλία του.
H εγκυρότερη δημοσκόπηση θα είναι οι εκλογές. Άλλωστε, όλοι έχουμε δει και δημοσκοπήσεις να αλλάζουν και ανατροπές να γίνονται. Aυτή τη στιγμή το κύριο και το μοναδικό μέλημά μας είναι να παράγουμε έργο και αποτέλεσμα, να προωθήσουμε την πολιτική εκείνη, η οποία θα μας βοηθήσει, ως χώρα και ως κοινωνία, να αντεπεξέλθουμε στην κρίση και να βγούμε από αυτήν πιο ισχυροί.
Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν μία στιγμιαία εικόνα. Γι’ αυτό και θα πρέπει κανείς να τις αξιοποιεί ως εργαλείο δουλείας, όχι ως πυξίδα. H εγκυρότερη δημοσκόπηση θα είναι οι εκλογές
Για να τελειώνουμε. Θέμα διαδοχής στη Nέα Δημοκρατία δεν υπάρχει. Όσο και να προσπαθεί να το κατασκευάσει κανείς, ο Kαραμανλής σήμερα δεν αμφισβητείται από κανέναν



Eχουμε νέα κρούσματα τρομοκρατίας, επιθέσεις, και ήθελα τη δική σας γνώμη για το τι ακριβώς δεν πήγε καλά, που χάθηκε το νήμα από τη στιγμή που θεωρούσαμε ότι το κεφάλαιο με τη «17N» έχει κλείσει;

Προσωπικά ποτέ δεν είπα ότι το κεφάλαιο τρομοκρατία έχει κλείσει. Eίπα ότι πιστεύω πως ο επιχειρησιακός πυρήνας της «17N» είναι στη φυλακή και είναι. Yπάρχουν όμως ουρές, τις οποίες οφείλουμε να καταπολεμήσουμε. Σε σχέση με τη «17N». Eνδεχομένως να είναι ένα εντελώς καινούργιο φαινόμενο, πρωτόγνωρο, το οποίο να είναι ακόμα πιο επικίνδυνο. Γνώμη μου είναι ότι αυτό που χρειάζεται είναι η ίδια συμμαχία που δημιουργήθηκε για την καταπολέμηση της «17N». Δηλαδή μια ευρεία κοινωνική και πολιτική συμμαχία, που δεν άφησε τη μικροπολιτική να ακυρώσει τον μεγάλο κοινό στόχο. Θυμίζω τη στάση της Nέας Δημοκρατίας να ψηφίσει το νόμο Xρυσοχοΐδη για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, παρά τις αντιδράσεις που υπήρχαν στο εσωτερικό και των δύο κομμάτων.

Θεωρώ ότι ήταν πράξη ευθύνης της N.Δ. τότε και όπως ολόκληρου του πολιτικού συστήματος και το ίδιο πρέπει να γίνει και σήμερα. Πρέπει να γίνει πλήρως αντιληπτό ότι η ελληνική κοινωνία δεν θα επιτρέψει σε κάποιους μαθητευόμενους γκάνγκστερ, που θεωρούν ότι μπορούν στα τυφλά να πυροβολούν, να βάζουν βόμβες ή γκαζάκια αδιακρίτως και να βλάπτουν το κύρος της χώρας. H λογική του κουκουλοφόρου -το έχω πει και θα το ξαναπώ- ήταν ιστορικά πάντα η λογική του χαφιέ. Δεν ήταν ποτέ του επαναστάτη. Eκείνοι που σήμερα με ευκολία λένε «τα καημένα τα παιδιά, οι κουκουλοφόροι», δεν αντιλαμβάνονται ότι αυτό έχει επιπτώσεις. Έχω συμμετάσχει σε πάμπολλες διαδηλώσεις στη ζωή μου, μαζί με πάρα πολλούς άλλους, αλλά κουκούλες δεν βάλαμε ποτέ. Φωνάζαμε, διαμαρτυρόμασταν με το πρόσωπό μας ανοιχτό και με τη φωνή μας καθαρή. Oφείλουμε να την απορρίψουμε τη λογική της κουκούλας.

Kυρία Mπακογιάννη, ταξιδεύετε στις HΠA, θα συναντηθείτε με τη νέα ηγεσία στην Oυάσιγκτον. Tι προσδοκά η χώρα μας απ’ αυτή την αλλαγή φρουράς;

Nομίζω σε παγκόσμιο επίπεδο η εκλογή Oμπάμα δημιούργησε πολύ μεγάλες προσδοκίες. Έδειξε όμως κάτι πολύ σημαντικό: ότι υπάρχει μία παγκόσμια τάση προς την κατεύθυνση της ευρύτερης συνεργασίας, στο πλαίσιο ενός συστήματος που εξελίσσεται σε πολυπολικό.
Eίναι αλήθεια ότι μετά την πτώση του Tείχους του Bερολίνου δημιουργήθηκε η αίσθηση της απόλυτης κυριαρχίας της μίας δύναμης, της μίας ιδεολογίας. Σήμερα είναι όλοι σοφότεροι και ξέρουμε ότι χρειάζεται πολύ περισσότερη συνεργασία, πολύ περισσότερη ανοχή, πολύ περισσότερη αλληλοκατανόηση, προκειμένου να ανταποκριθούμε στις παγκόσμιες προκλήσεις.
Σε αυτή την κατεύθυνση, η Eλλάδα ως παραδοσιακή φίλη και σύμμαχος των Hνωμένων Πολιτειών και ως μια ώριμη δημοκρατία ενταγμένη στην ευρωπαϊκή οικογένεια, έχει πολλά να συζητήσει με τις HΠA. Θέματα που αφορούν στην Προεδρία του OAΣE, την κατάσταση στον Kαύκασο ή στη Mέση Aνατολή όπου έχουμε ενεργό θετική παρουσία, αλλά και θέματα ιδιαίτερου ελληνικού ενδιαφέροντος όπως οι εξελίξεις στο Kυπριακό, οι ελληνοτουρκικές - ευρωτουρκικές σχέσεις, οι εξελίξεις στα Bαλκάνια κ.λπ. Tο ταξίδι, λοιπόν, αυτό αποτελεί μια ευκαιρία παρουσίασης των ελληνικών θέσεων και των ελληνικών απόψεων, για όλη αυτή τη σειρά θεμάτων. Πιστεύω ότι θα είναι αποδοτικές και χρήσιμες οι συνομιλίες που θα έχουμε.

Kαι η Tουρκία αποτελεί ένα σύμμαχο των Hνωμένων Πολιτειών...

H Eλλάδα, κατ’ αρχάς, έχει το ισχυρό πλεονέκτημα της παρουσίας της στην E.Ε. και της συμβολής της στη δημιουργία των ευρωπαϊκών θέσεων. Tαυτόχρονα βεβαίως έχει και μία ιδιαίτερη γεωπολιτική θέση, η οποία της επιτρέπει να έχει μια μεγαλύτερη γνώση σε θέματα Mέσης Aνατολής, πάντοτε όμως με ένα βασικό χαρακτηριστικό: αυτό του έντιμου διαμεσολαβητή. Aυτό η Tουρκία πρέπει να το κερδίσει.
H Tουρκία, είναι η γειτονική χώρα σε πάρα πολλές από τις χώρες της M. Aνατολής, έχει ειδικότερα δικά της συμφέροντα, τα οποία βεβαίως και προσπαθεί να υπηρετήσει και έχει μία δραστηριότητα, η οποία εκτιμάται με τη δική της διαφορετική προσέγγιση. Mε δυο λόγια: δεν είναι ανταγωνιστικοί αλλά διαφορετικοί οι ρόλοι Eλλάδος και Tουρκίας, τόσο στην περιοχή της Mέσης Aνατολής, όσο και ευρύτερα στη γειτονιά μας.

.

Μεταχρονολογημένες επιταγές: Οι Τράπεζες να αναλάβουν τις ευθύνες τους!

Οι τράπεζες πρέπει να καταβάλλουν τα ανεξόφλητα ποσά των επιταγών που οι ίδιες ενέκριναν και επέδωσαν σε πελάτες τους για κυκλοφορία. Ειδ' άλλως οι οικονομία οδηγείται σε ολική κατάρρευση.

Η έκδοση μεταχρονολογημένης επιταγής αποτελεί άλλο ένα Ελληνικό τραπεζικό παράδοξο, μοναδικό στην Ε.Ε. Δεν είναι άλλωστε και το μοναδικό φαινόμενο έλλειψης μέτρου από πλευράς των Ελληνικών τραπεζών, ιδιαίτερα των ιδιωτικών, που έχουν μάθει να κερδοσκοπούν από κάθε έκφανση χρηματοπιστωτικής λειτουργίας εις βάρος του καταναλωτή.

Δείγμα τα κολοσσιαία ποσοστά κέρδους που αποκομίζουν σε κάθε συναλλαγή είτε πρόκειται για απλή κατάθεση / δανειοδότηση είτε συναλλαγή μέσω πιστωτικής. Όλα αυτά στην στοργική αγκαλιά του κράτους που έχει ανάγει τοκογλυφικά Margins σε αποδεκτή, υπερπροστατευμένη λειτουργία με μανδύα νομιμοφροσύνης.

Το φαινόμενο των μεταχρονολογημένων επιταγών όμως έχει ξεπεράσει κάθε όριο.
Η επιταγή θεωρείται "χρεώγραφο" πληρωτέο επί τη εμφανίσει. Οι τράπεζες στοχεύοντας στο να δημιουργήσουν ένα επιπλέον έσοδο από το σύνολο των εμπορικών συναλλαγών, όχι μόνο επέτρεψαν την ανακύκλωση αυτών των χρεωγράφων, τα επέβαλλαν κι' όλας ως "αντίτιμο εξασφάλισης" δανεισμού.
Την συγκεκριμένη χρονική συγκυρία σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση, το ύψος των επιταγών ξεπερνά το ιλιγγιώδες ποσό των 310 δισεκατομμυρίων Ευρώ, υπερβαίνει δηλαδή το ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν.

Πρόκειται για μια ανεξέλεγκτη μορφή δανεισμού που οι τράπεζες εξέθρεψαν

α) με τη λειτουργία τους αφού οι επιταγές ήταν αποδεκτός τρόπος για μια επιχείρηση να αυξήσει τον δανεισμό της, δηλαδή την πρόσβαση σε ρευστότητα με τεράστιο (για επιχείρηση) επιτόκιο που έφτανε το 9%!

β) με την ίδια την έκδοση της επιταγής. Οι τράπεζες είναι αρμόδιες άρα και υπόλογες για την έκδοση κάθε τέτοιου στοιχείου. Άρα η ύπαρξη των σχετίζεται αποκλειστικά με την λειτουργία των τραπεζών σε αντίθεση με παλαιότερες μορφές υποσχετικών (γραμμάτια, συναλλαγματικές κλπ).

Η ωρολογιακή βόμβα που ήδη είναι σε αντίστροφη μέτρηση επιβάλλει μία και μόνο λύση:

Την συνυπευθυνότητα της τράπεζας ως προς την εξόφληση των επιταγών που ήδη κυκλοφορούν. Αυτόματα, τη μελλοντική έκδοση επιταγών με σαφές ανώτατο χρηματικό όριο που θα αναγράφεται σε κάθε χρεώγραφο και το οποίο η τράπεζα θα υποχρεούται να καλύψει σε περίπτωση μη καταβολής από τον εντολέα.

Υπάρχει η αντίστοιχη νομοθετική πλατφόρμα στην Ευρωπαϊκή τράπεζα, την οποία απέφυγαν συστηματικά να εφαρμόσουν τόσο το κράτος όσο και οι τράπεζες. Ας έλθουν τώρα προ τον ευθυνών τους, γιατί η κατάρρευση της αγοράς λόγω του άυλου υπερδανεισμού μέσω των ανεξέλεγκτων χρεωγράφων είναι αναπόφευκτη.

Άλλωστε τα εν λόγω χρεώγραφα δεν έχουν καμμία ισχύ στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα. Εις γνώση τους λοιπόν οι Ελληνικές τράπεζες δημιούργησαν και συντήρησαν αυτό το τέρας που τους απέφερε τρισεκατομμύρια κερδών χωρίς ευθύνη ή επισφάλεια. Ήρθε ο καιρός να πληρώσουν.

Άμεσα το κράτος να επιβάλλει την Ευρωπαϊκή νομοθεσία ούτως ώστε οι εκδότριες τράπεζες να υποχρεωθούν να καλύψουν τα χρεώγραφα που αυτές εξέδωσαν. Αυτοί ενέκριναν τους πελάτες και τους προμήθευσαν με μπλοκ. Ας αναλάβουν τις ευθύνες τους.





www.olympia.gr

Ευρωπαϊκή Εβδομάδα γαι τις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις (ΜμΕ)


Το 2009 η Ευρωπαϊκή Ένωση αναμένεται να δραστηριοποιηθεί όσο ποτέ άλλοτε τα τελευταία χρόνια για την ενίσχυση των μικρομεσαίων και περισσότερο των μικρών επιχειρήσεων.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η οργάνωση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2009 της "Ευρωπαϊκής Εβδομάδας για τις ΜμΕ", στο πλαίσιο της οποίας θα γίνουν πολλές εκδηλώσεις σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.
Σε ό,τι αφορά τις χρηματοδοτήσεις, ήδη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει λάβει αποφάσεις για περισσότερο ευέλικτες ρυθμίσεις σχετικά με τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων στις επιχειρήσεις και για μια σειρά άλλες ρυθμίσεις, που διευκολύνουν την πρόσβαση των ΜμΕ στη χρηματοδότηση.
Εκτός από τον τομέα των χρηματοδοτήσεων, η Επιτροπή δημιουργεί σταδιακά ένα πιο ευνοϊκό περιβάλλον σε επίπεδο μιας δεύτερης ευκαιρίας σε έντιμους επιχειρηματίες που αποτυγχάνουν και η επιχείρησή τους οδηγείται σε πτώχευση.
Τέλος, το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης που ήδη μελετά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπει αύξηση του φορολογικού βάρους για το 2009 και τα επόμενα χρόνια.

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2009

Ποιά είναι η λύση;

Εδώ και χρόνια και ανεξαρτήτως κυβέρνησης βλέπουμε μια συνεχή διολίσθηση σε όλα τα επίπεδα της ζωής του τόπου. Τόσο η οικονομία με την ανεργία, την ακρίβεια και την άκρατη κερδοσκοπία όσο και η έννομη τάξη με την εγκληματικότητα και την γενικευμένη παραβατικότητα, δεν είναι παρά σταγόνα στο ποτήρι της γενικής έκπτωσης που ζούμε ως κράτος, ως κοινωνία και τελικά ως έθνος.

Το πανεπιστημιακό άσυλο μπάζει από παντού. Η παιδεία είναι δημόσια και δωρεάν μόνο κατ` όνομα. Η δημόσια υγεία υπολειτουργεί. Η αστυνομία δηλώνει παρούσα απούσα. Η δημόσια διοίκηση παραπαίει και το σύστημα της δικαιοσύνης. έχει καταντήσει ανέκδοτο. Η εκκλησία είναι στον κόσμο της … κλπ κλπ…

Δεν λειτουργεί τίποτα. Αυτή είναι η γενική διαπίστωση του κόσμου και οι μόνοι που δεν την συμμερίζονται είναι οι προνομιούχοι «πατέρες του έθνους» οι οποίοι όμως ζουν σε καθεστώς εικονικής πραγματικότητας αποκομμένοι από τα καθημερινά προβλήματα και απασχολούμενοι με το ποιος θα προσφέρει την καλύτερη ατάκα προκειμένου να κερδίσει θέση στα δελτία των 8 00 (Τα οποία παρεμπιπτόντως είναι από τις μεγαλύτερες καταστροφές που έχουν πέσει επάνω στο έθνος μας)..

Τι πρέπει να γίνει τέλος πάντων ώστε να ορθοποδήσουμε ως λαός πριν εξαφανιστεί κάθε έννοια οργανωμένης κοινωνίας; Πρέπει να γίνει επανάσταση; Πρέπει να γίνει πόλεμος; Πρέπει να αλλάξουμε πολίτευμα;
Τι;
Τι είναι αυτό που θα μας συνταράξει ;

Χτίζει στην άμμο η Κυβέρνηση

Πριν από μία εβδομάδα ακριβώς υποστηρίζαμε από αυτήν εδώ τη θέση πως «όταν βασικοί κανόνες της λειτουργίας του κράτους δεν εφαρμόζονται αλλά αγνοούνται προκλητικά (δεν υπακούω σε εντολή, αμελώ τα καθήκοντά μου κ.λπ.), τότε κάτι πολύ άσχημο συμβαίνει.
Ολα αυτά είναι προειδοποιητικές ενδείξεις ότι κάτι δεν πάει καλά και ότι σε κάποια άλλη υπηρεσία κάτι χειρότερο θα συμβεί. Και δεν θα είναι πολιτικά διαχειρίσιμο. Το αναλογίζεται κανείς;».
Η νέα εντυπωσιακή απόδραση Παλαιοκώστα από τον Κορυδαλλό μάς δείχνει πως «όχι».
Οι ενδείξεις που είχαμε έγιναν πλέον γεγονός, το οποίο «προσγειώνει» απότομα τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης για ανάκαμψη.
Για όσο διάστημα ο κρατικός μηχανισμός θα έχει αυτά τα χάλια, ο Κώστας Καραμανλής θα χτίζει πάνω στην άμμο.
Για όσο καιρό οι υπουργοί, νέοι και παλαιοί, ασχολούνται με την εκλογολογία αντί να «σφίγγουν» τα λουριά στους τομείς αρμοδιότητάς τους, τόσο αυτό το κράτος θα «εκδικείται» τη Ν.Δ., η οποία έκανε το 2004 την αποκοτιά να εξαγγείλει την επανίδρυσή του.
Δεν θα σταθώ σήμερα στα ρεζίλια της απόδρασης Παλαιοκώστα, η οποία κατά τη γνώμη μου δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς τη συμμετοχή επιόρκων, από τα μέσα.
Το πρόβλημα για τη Ν.Δ. είναι ότι πέντε χρόνια τώρα, μολονότι τα γεγονότα τής το «φωνάζουν» καθημερινά, δεν άγγιξε ούτε τις δομές του παλαιού κράτους ούτε τα συστήματά του.
Το γεγονός (για παράδειγμα) ότι η αρμοδιότητα της φύλαξης των σωφρονιστικών καταστημάτων δεν ανήκει σ’ ένα «επιχειρησιακό» υπουργείο, αλλά στο «θεσμικό» υπουργείο Δικαιοσύνης, είναι ένα ζήτημα. Και δεν είναι το μοναδικό ζήτημα. Οταν ένα κράτος δεν μπορεί να σε προστατέψει από τη βία, δεν μπορεί να φυλάξει τους κατάδικους, δεν μπορεί να χειραγωγήσει τους αστυνομικούς του, δεν μπορεί να εισπράξει τους φόρους, γενικώς «δεν», το αποτέλεσμα είναι ένα:
Κλονίζεται αυτομάτως η έννοια της εμπιστοσύνης προς τη διακυβέρνηση.
Η κυβέρνηση της Ν.Δ. «πληρώνει» σήμερα ακριβά το ότι απέφυγε τις «ρήξεις» στο εσωτερικό του κράτους. Πολλοί υπουργοί της (ή διοικητές της) συμβιβάστηκαν με τα ένοχα συστήματα της συνδικαλιστικής υπαλληλίας για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο και ιδού τα αποτελέσματα.
Η επιλογή της συμβίωσης των αξιωματούχων με τα παλαιά συστήματα απέδωσε ως ένα βαθμό όσο κρατούσε η κυριαρχία της Ν.Δ. Τώρα τα συστήματα αυτά, τα σαθρά υποστυλώματα της διακυβέρνησης, έχουν πλέον κάθε λόγο να επιστρέψουν στην τακτική της αδράνειας: Αναφορές δεν θα διαβιβάζονται (υπόθεση πρεσβείας ΗΠΑ), εντολές δεν θα εκτελούνται (άνδρες ΕΛ.ΑΣ.), αυτοκόλλητα από τους απινιδωτές θα λείπουν (ΕΚΑΒ), στραβά μάτια θα γίνονται.
Οταν η υπαλληλία μυρίζει την αδυναμία και δεν νιώθει επάνω της την ισχύ της πολιτικής «χαλαρώνει». Ποιοι την πληρώνουν αληθινά σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι γνωστό.

http://blogs.e-tipos.com/manoliskotakis/entry/χτίζει_στην_άμμο

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009

Ποιά επιτήρηση; γελάνε μαζί μας....

"Μόνο στην Ελλάδα δίνουμε σημασία στα λεγόμενα του Αλμούνια και της Κομισιόν.

Ολες οι άλλες χώρες αδιαφορούν". Ωμή και σαφέστατη η θέση της γερμανικής εφημερίδας «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», της «Βίβλου» του επιχειρηματικού κόσμου της Γερμανίας: «Στους καιρούς της ύφεσης κανένας δεν πρέπει να φοβάται κυρώσεις λόγω του Συμφώνου Σταθερότητας»!

Απλούστατη και συγκεκριμένη η αιτιολόγηση αυτής της θέσης: «Επειδή τα κράτη που εναντίον τους έχει κινηθεί η διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος μπορούν να επικαλεστούν βάσιμα «έκτακτες περιστάσεις», στο πνεύμα του αναθεωρημένου Συμφώνου Σταθερότητας, λόγω της χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης, προβλέπεται ότι οι αρχές της ΕΕ θα τους παραχωρήσουν σημαντικά περισσότερο χρόνο για να διορθώσουν τα ελλείμματά τους από όσο προβλέπουν οι κανόνες», υπογραμμίζει η συντηρητική εφημερίδα, η οποία φυσικά κάθε άλλο παρά υπέρ της σπατάλης και των ελλειμμάτων είναι.Δεν έχουν άλλωστε και οι Γερμανοί άλλη επιλογή πέρα από το να κάνουν την ανάγκη φιλοτιμία, αφού η κατάσταση στην ΕΕ έχει ξεφύγει εντελώς. Ούτε μία ούτε δύο αλλά έξι χώρες, μεταξύ των οποίων η Γαλλία και η Ισπανία (όπως και η Ελλάδα και η Ιρλανδία, μαζί με τη Λετονία και τη Μάλτα), ξεπέρασαν το 2008 στα ελλείμματα των προϋπολογισμών τους το 3% που καθορίζει το Σύμφωνο Σταθερότητας και έτσι κινήθηκαν εναντίον τους οι διαδικασίες υπερβολικού ελλείμματος. Μάλιστα, τις επόμενες εβδομάδες θα γίνει το ίδιο εναντίον της Ιταλίας και της Πορτογαλίας - και δεν είναι βέβαιο ότι είναι οι τελευταίες χώρες.
Και να ήταν μόνο αυτό! Η... Κομισιόν προβλέπει ότι το 2009 ο μέσος όρος του ελλείμματος των 27 χωρών της ΕΕ θα είναι... 4,4%! Ακόμη και η Γερμανία η ίδια υπολογίζεται ότι θα παρουσιάσει έλλειμμα μεγαλύτερο του 3% τόσο το 2009 όσο και το 2010! Για να μην πούμε για τη Γαλλία, που η Κομισιόν προβλέπει ότι το 2009 θα έχει έλλειμμα... 5,4%, ή την Ισπανία, που η Κομισιόν υπολογίζει ότι θα παρουσιάσει έλλειμμα ύψους 6,2%!Ποιος θα επιβάλει κυρώσεις σε ποιον, λοιπόν;
Οι γραφειοκράτες της ΕΕ και της Κομισιόν εναντίον όλων των κρατών και των λαών της Ευρώπης; Μην τρελαθούμε κιόλας! Απολύτως τίποτα δεν πρόκειται να γίνει.Βλέποντας τα στοιχεία αυτά, θα έσκαγε στα γέλια οποιοσδήποτε Δυτικοευρωπαίος μπορούσε να παρακολουθήσει τον πανικό που επικρατεί στον δημόσιο διάλογο στη χώρα μας υπό το κράτος της φαιδρής, στις συνθήκες αυτές, απειλής να τεθεί η Ελλάδα σε καθεστώς επιτήρησης από την Κομισιόν.
Μόνο στην Ελλάδα δίνουμε σημασία στα λεγόμενα του Αλμούνια και της Κομισιόν. Ολες οι άλλες χώρες αδιαφορούν.Ακόμη και τίποτα παραπάνω από όσα έχει πει να μην κάνει η κυβέρνηση Καραμανλή, βάσει των στοιχείων της ίδιας της Κομισιόν και πάλι... βασίλισσα θα είναι η Ελλάδα στην ΕΕ!
Το προβλεπόμενο από την Κομισιόν για το 2009 ελληνικό έλλειμμα ύψους 3,7% είναι προφανώς πολύ καλύτερη επίδοση από το 4,4% ολόκληρης της ΕΕ των «27», από το 5,4% της Γαλλίας ή το 6,2% της Ισπανίας. Οχι κυρώσεις, αλλά... βραβείο θα διεκδικήσει η Ελλάδα!Προς τι λοιπόν αυτός ο θόρυβος στη χώρα μας; Η εξήγηση είναι απλή. Η κυβέρνηση της ΝΔ θέλει ουσιαστικά την επιτήρηση, ώστε μετά τις βουλευτικές εκλογές να τη χρησιμοποιήσει ως πρόσχημα για να επιβάλει αντιλαϊκά μέτρα. Το ΠΑΣΟΚ επίσης τη θέλει για να τη χρησιμοποιήσει ως απόδειξη της αποτυχίας της ΝΔ, ώστε βάσει αυτού του στοιχείου να ζητήσει εκλογές - γι αυτό και τη θέλει αμέσως τώρα, σε αντίθεση με τη ΝΔ που τη θέλει αργότερα.Ούτε που τους νοιάζει φυσικά για το ότι με αυτόν τον τρόπο διαιωνίζουν την εικόνα μιας Ελλάδας με τάση υποτέλειας προς κάθε εταίρο - επικυρίαρχο.
Στην Ισπανία είναι τέτοια η περιφρόνηση προς την Κομισιόν και τον Αλμούνια ώστε η προειδοποίησή τους προς τη Μαδρίτη για υπερβολικό έλλειμμα πέρασε στην «Ελ Παϊς» σε ένα... μονόστηλο στη σελίδα 16, που μάλιστα κατελάμβανε μόνο τη μισή στήλη σε ύψος!Ακόμη χειρότερα στη Γαλλία, όπου η Κομισιόν τα άκουσε κι από πάνω: «Η Κομισιόν προσπαθεί να ξαναβρεί ένα κύρος που έχει υποστεί μεγάλη φθορά από την κρίση» γράφει στο σχετικό ρεπορτάζ η «Μοντ», η οποία δεν αναφέρει ούτε μια φορά τη λέξη «επιτήρηση» ή «προειδοποίηση». «Ο Αλμούνια απλώς ζήτησε από τη Γαλλία και την Ισπανία να κάνουν μια προσπάθεια σταθεροποίησης από το 2010», προσθέτει αδιάφορα

Κριτική για την Αναπτυξιακή Πορεία της Δράμας

Αναδημοσίευση από τον "Πρωινό Τύπο" Δράμας, Στήλη ¨Σαββατιάτικα", 21.02.2009

Αν κάποιοι δεν συνειδητοποιήσουν, ότι με τα ψέματα διοίκηση δεν ασκείται και ότι με υποσχέσεις ο Ν. Δράμας θα μπορέσει να βγει από την μιζέρια του, τότε πλανώνται οικτρά.
Εκτός βέβαια, αν έχουν συνειδητοποιήσει ότι, η όποια προσφορά τους στα κοινά, ήταν μέχρι εδώ, οπότε προσπαθούν με αερολογίες να δώσουν μια παράταση \στην πολιτική τους ζωή.
Ήδη, διανύουμε μια παγκόσμια κρίση, την οποία ακόμη δεν έχουμε αισθανθεί. Παράλληλα η κοινή γνώμη της περιοχής μας, διαπιστώνει ότι έργα παραγωγικά που θα δώσουν ελπίδες για μια ελάχιστη ανάκαμψη της οικονομίας μας δεν δρομολογούνται.
Ο πρωθυπουργός και τα επιτελεία του, δεν παύουν να επαναλαμβάνουν ότι στην περιφέρεια θα διοχετευτεί το 80% των πιστώσεων για μεγάλα έργα που θα δώσουν ελπίδα ανάσας.
Έτσι, δικαίως, μπορεί να τεθεί το ερώτημα.
Εμείς τι κάνουμε ώστε να έχουμε απαιτήσεις να πάρουμε ένα κομμάτι από αυτήν την πίτα;
Κατά τη γνώμη μας επιβάλλεται να κάνουμε δύο πράγματα.
Πρώτον να προγραμματίσουμε τι θέλουμε και δεύτερον να τα δρομολογήσουμε.
Κάνουμε όμως κάτι τέτοιο ή μήπως βαδίζουμε στα τυφλά και με προχειρότητα και στη διαδρομή, ότι μας τύχει;
Δρομολογήσαμε ίδρυση έστω μιας πανεπιστημιακής σχολής. Και ενώ στην Κομοτηνή ο καταγόμενος από εκεί πρώην υπουργός κ. Στυλιανίδης έδωσε δύο σχολές, εμείς εδώ στη Δράμα σιωπήσαμε. Καμιά αντίδραση, καμιά διαμαρτυρία.

Δρομολογήσαμε - σαν στόχο πάντα -την άρδευση του κάμπου της Δράμας με τα νερά του Νέστου. Ο καταγόμενος εκ Ξάν­θης πρώην υπουργός κ. Κοντός, σκανδαλωδώς αγνόησε τον αγώνα μας και πάει τα νερά στην εκλογική του περιφέρεια την Ξάνθη. Και σαν να μη φτάνει αυτό, εμείς οι ίδιοι δια του κ. Ευμοιρίδη απαξιώσαμε την ι σημασία αυτού έργου, υποστηρίζοντας ότι αρκούμεθα με μικρά φράγματα.
Ελπίζαμε, εντασσόμενοι στον αναπτυξιακό νόμο ότι κάποια βιομηχανία θα έρχονταν στη Δράμα. Δυστυχώς, αντί να έρθουν κλείνουν και μαζί μ' αυτές και σπίτια εργαζόμενων. Χωρίς φυσικά να αναρωτηθούμε τι φταίει που δεν γίνονται σοβαρές επενδύσεις.
Κάναμε προσπάθειες για τον κάθετο άξονα στην Εγνατία. Αλήθεια, όταν μιλούσαμε για κάθετο άξονα στην Εγνατία, μήπως δεν φανταζόμασταν έναν δρόμο που να συνδέει το λιμάνι της Καβάλας με την Δράμα και το τελωνείο Εξοχής στο Νευροκόπι;
Τώρα, μιλάμε για μια... παράκαμψη και τίποτε άλλο.
Κάναμε προσπάθειες για την δημιουργία Εφετείου στη Δράμα, φθάσαμε στη πηγή, αλλά απ' ότι φαίνεται και αυτή η διεκδίκηση θα πάει χαμένη.
Αλήθεια, έτσι μπορούμε να έχουμε ελπίδες για κάτι καλύτερο;
Προφανώς όχι.

Άρα, κάτι δεν πρέπει να γίνει;
Άποψη μας είναι πως επιτέλους ήρθε η ώρα να ενωθούν όλες οι θεσμοθετημένες δυνάμεις και από κοινού να ξεκινήσουν ένα σκληρό και επίπονο αγώνα επιβίωσης του νομού μας.

Αποδείχθηκε πως οι κυβερνήσεις και τον ΠΑΣΟΚ αλλά δυστυχώς και της ΝΔ δεν καταλαβαίνουν τίποτε αν δεν πιεστούν, .αν δεν έχουν απέναντι τους τον ορθό λόγο των διεκδικήσεων, αν δεν αντιληφθούν την αποφασιστικότητα μας και αν δεν καταλάβουν ότι από εδώ και μπρος δεν χαριζόμαστε σε κανέναν.

Αυτή είναι η μόνη μας ελπίδα.

Να αφήσουμε τις κομματικές μας ταυτότητες στην άκρη και να δώσουμε ίσως τον τελευταίο αγώνα επιβίωσης αυτού του τόπου.


Διαφορετικά η ανεργία θα φουντώνει, η νεολαία μας θα ξενιτευτεί, το εμπόριο και η όποια βιομηχανία θα καταρρεύσουν.




.